- 6 hours ago
Category
📺
TVTranscript
00:00รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:02ไป
00:03สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:22ส่อยเผ็ดเส้นนี้เป็นของคุณหญ
00:24ิงสีมุ่นโยคคินครับ
00:25สำหรับของชิ้มต่อไปเป็นก
00:27ำไรข้อมือ
00:29ฟรีมือของพระยาวิจุทศรี
00:30ล ที่มีเพียงชิ้นเดียวในโ
00:33ลragen
00:33คำไรนี้ ราคาเริ่มต้นที่ 500 บ
00:37าดครับ
00:39ของหายยากคัดด้วย
00:40ได้ยินมาว่าพระยาวิจุทศร
00:42ีมีกับมือเลยนะ
00:44เพื่อม�บให้คุณหญิงของท่าน
00:45100,000 บาดครับ
00:521,000 บาดครับ
00:53ราคาอยู่ที่ 100,000 บาดครับ
00:56มีท่าไหนสนใจไหมครับ
00:591,100 บาทครับ
01:001,100 ครับ
01:021,200 บาทค่ะ
01:041,300 บาทครับ
01:072,000 บาทครับ
01:092,000 บาทครับ
01:112,000 บาทครับ
01:132,000 บาทครับ
01:15ราคาอยู่ที่ 2,000 บาทครับ
01:192,500 บาทครับ
01:212,500 บาทครับ
01:24พี่ พาตี
01:26ทําแบบนี้มันไม่เข้ากับว่
01:27าหักหน้าเตือสะผิดเอาวะ
01:30ก็ฉันอยากได้ได้ให้สะสี
01:31บ้ามพันบาทครับ สี่พัน
01:39ห้าพันบาทครับ
01:42หนึ่งมืน
01:53พี่ขาจร
01:55พี่ขาจรค่ะ
01:59สบายดีนะ
02:00สบายดี
02:01มันใจนามสวยเกินรังคู่เลยนะ
02:03เดี๋ยวเราเข้างานพร้อมกันไห
02:04ร่ม
02:23ใช่
02:24คำไรของพยาวิถิตสินตกเป็
02:27นของคุณทาตรี
02:28ทาตรีพันครับ
02:31ขอบัตร Rosen
02:34ขอบัตร broom
02:35ขอบัตรโยรงindre
02:36โอzin
02:36คุณทรโ shoes
02:37คุณทรโรให้นะครับ
02:43방송 radio
02:46เอ่อ
02:46ประสานโทษนะครับ คนผู้หญิง
02:47ขอบัตรเชิญด้วยครับ คนผู้หญ
02:49ิง
02:49เอ่อ
02:51พวกว่าหญิงไม่มีบัดเชิญห
02:52รือครับ
02:53มีค่ะ อยู่กับเพื่อนนะคะ พอดีฉั
02:56นรอเพื่อนอยู่
02:57ครับ
03:08สิจัน
03:12ไม่อยากรู้เลยนะคะ ว่าตรีชอบสะส
03:14บเครื่องประดับด้วย
03:16นึกผู้ชอบแต่กิล้าอาวตด
03:17อสอีก
03:20มันก็ไม่แปลกอะไรไม่ใช่นะครับ
03:21สิ
03:23แตกสิคะ เพราะว่าสีเนี่ย
03:27รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับคุณ
03:31ทุกซ่อ
03:33ทุกหมุ
03:38สงสัยเราก็มารู้ฟื้อควรสั
03:40มพันธ์กันหน่อยแล้วมั้ย
03:43มันทำแบบนี้ไม่ได้นะ
03:45แล้วถ้าไปสิถึงจะทำแบบนี้ไม
03:46่ได้นะคะ
03:48กอบเพราะว่าเธอเป็นเมียชั้
03:50น
03:58คุณพท ไหนคุณบอกว่าจะไม่มาไ
04:00งคะ
04:01ถ้าฉันไม่มา
04:03ฉันจะได้เห็นเธอพรอดลักกั
04:04บไอ้บ้านี้ต่อหน้าคนทั้งงาน
04:06ได้ไง
04:09ไม่ได้พรอดลักนะครับผมยังไม
04:11่ได้ทำอะไรเลย
04:15มากคนเนี่ยฉันก็เคยทำแหละ
04:19บอกเลยแล้วคุณพท
04:20ถ้าเกิดว่าคุณยังงก
04:22ไม่ยอมซื้อบ้านพักตักอาก
04:23าศให้ฉันที่หัวเหมือน
04:25ฉันจะเรียกคนทั้งกุงเทพมาดู
04:27ฉันกับตรี
04:28เทพเมนยังด้วย
04:29แบบสดสุด
04:29โดย headache
04:34ต้อดae
04:43ก 다른บท
04:46เกิดเรา
04:47รับ Salesforce
04:47pousเปิดมองเทพระแสงตามเก่าข experimental
04:49เชève
04:49เมิค
04:54ที่ไว้!
05:20เฮ้ย!
05:21เฮ้ย!
05:38เป็นไงป่ะครับ
05:40ตามมันไปสิ่งไง
05:41เฮ้ย!
05:43ไปเฮ้ย!
05:47โอ้ย!
05:49เฮ้ย!!!!
05:49โอ้ย!
05:50โอ้ย!
05:50ขอโทษครับ
05:51เป็นไงเป็นไงครับ
05:54เมื่อไงว่าkit
05:55เยื่อแมนก็ไม่ดูเหมือนกัน塌
05:57sont
05:58คุณ
06:00คุณเป็นคนเดินมาชนฉันเองนะ
06:03ทานจะดีเข้าไปในงาน
06:04ฉันถึงไม่เห็นคุณ
06:06แล้วทำไมไม่เข้า któregoทางหน้า
06:07ทำไมต้องเข้าเข้าหลังด้วย
06:08ว๊ inhab
06:12ฉันรู้แล้ว จะแอบเข้าไปในงาน
06:15ใช่ไหมล่ะ
06:16ผู้หญิงอย่างเธอยังเชินเจอบ
06:17่อย มาตามตือฉันก็เยอะ
06:19ฉันบอกอะไรให้นะ เป็นผู้หญิงยิ
06:21งเรือ มาเที่ยวตามผู้ชาย มันไม่
06:23ดี
06:24ฉันไม่ได้ตามคุณกันเรากัน เย
06:26็นหลงตัวเองมาก 갔เลย
06:27เฮ้ย...โอ้ย...ดิทิทย์เธอ
06:47อืม ประเทศ ประเทศ ประเทศ เบาหน่อย
06:50ได้ค่ะ พี่ไอ้กันอื่นเขา
06:59ตัด มันแค้น นี่คะ ผู้ชายอะไร ปาก
07:03เสีย หลงตัวเอง ไม่มีความเป็
07:06นสุภาพบรุษ
07:08อืม อ๋อแล้ว นี่รัจจิต รัน
07:13บันอย่างต่างพี่ไปที่งาน เราก็เจ
07:16อทุกวันที่รัจจิตขึ้นมา
07:17ตรงเทศเหล่านะ อืม
07:22บอกพี่มาใส่ดี ๆ ผู้หญิงในง
07:27านเลี้ยง มีแต่สวย ๆ รวย ๆ นี่คะ
07:31อย่าบอกนะว่า รัจจิตหึงพี่
07:37ห่วงตังหากค่ะ ห่วง หรือ
07:41ว่าห่วง เอาดี ๆ นี่รัจจิต
07:51เราเป็นคนรักกันนะคะ คนรักกัน เอ
07:53าไว้ใจกัน รัจจิตต้องเชื่
07:55อใจพี่นะคะ
08:02ค่ะ รัจจิตขอโทษนะคะ แล้วรั
08:07จจิตกับพี่นังเมื่อไหร่
08:09วันพรุ่งนี้ค่ะ รัจจิตแล
08:11ะเกงไตสุดา มากินมาพักบ้าน
08:13สุดาหลายวันแล้ว
08:16แน่น เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ไปส
08:17่งรัจจิตไหม
08:20ได้ค่ะ ถ้ารัจจิตถึงปีนั
08:27งเมื่อไหร่เนี่ย รัจจิตจะโ
08:28ทรเรกมาบอกนะคะ
08:31เขียนชุดหมายก็ได้ค่ะ ตัวเล
08:33ขมันแพง
08:34งั้น รัจจิตไปขึ้นด้วยเองนะ
08:38เดี๋ยวพี่ต้องรีบกลับมาทำง
08:40านแล้ว
08:45เดินทางปลอดภัยนะ พี่ไปแล้ว
09:04วันนี้วันหยุดนี่น่า เราพี่ค
09:06าตอนจะไปทำงานที่ไหน
09:10มันเมื่อไหม
09:12คือวันด้วยปลอดภัย
09:16น่าวนี้มันไปเมื่อไหว
09:21มันด้วยปลอดภัย
09:37อย่างงอนเลยนะ
09:39พี่ก็แค่ต้องทำหน้าที่คนรัก
09:41ก่อนก็เท่านั้นเอง
09:42พอเสร็จแล้ว พี่ก็รีบกลับ
09:44มาเลยไหม
09:45แล้วมาทำไมแล้ว
09:47ทำไมไม่ตามคนรักของพี่ไปปีนัง
09:49เลยเหรอ
09:50พี่ขะจร
10:08สุดา
10:11นี่ รักจิต ไม่ได้เป็นรองเลือ
10:13หรอ
10:14หยุดถามอะไรที่ไม่ฉลาดสักที
10:16ได้ไหมคะ
10:17ถ้าไม่รู้จะพูดอะไรเนี่ย
10:19ก็ช่วยตอบความจริงมาตรงๆ
10:21เธอคะ
10:30ฉันกับพี่ขะจรเรารักกัน
10:33นั่นแหละความจริงที่เธออยาก
10:34จะฟัง
10:41เธอเลยลมหัวเขาหลอกฉัน
10:44ชายคนรัก
10:46กับเพื่อนที่ฉันรักที่สุด
10:50ทำดับนี้ได้ยังไง
10:52ไม่รู้สึกอะไรกันบ้างเลยหรอ
10:56ความรักมันไม่มีที่ว่างสำ
10:57หรับคนสามคนหรอกนะ
11:02ที่ขะตอนเขาเลือกฉัน
11:05แล้วฉันก็หลากเขา
11:07มันก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องเป
11:08็นแบบนี้
11:12ก็เลยโกหกฉัน
11:14ทำเหมือนฉันไม่คนโงก
11:16ใช่มีค่ะพี่ขะตอน
11:18ก็เพราะราจิตเป็นแบบนี้ไ
11:19ง
11:20พี่ถึงไม่ได้บอกเรื่องสุดา
11:22เพราะกลัวราจิตจะโกด
11:23และเรื่องมันจะบานปลาย
11:24แต่พี่ก็ตั้งใจจะบอกอยู่แล้วนะ
11:27หลังจากที่ราจิตเรียนจบ
11:29แต่ก็ดีแล้วค่ะ
11:30พี่พี่พูดแบบนี้
11:33มันถึงทำให้ราจิตรู้
11:35ว่าราจิตไม่เสียดาย
11:36ผู้ชายอย่างพี่เลย
11:41ส่วนเธอสุดา
11:43ถ้าเธอยอมพูดกับฉันตรง
11:45ๆตั้งแต่แรก
11:46ฉันก็คงจะดีทางให้
11:50เพราะคำว่าเพื่อนสำหรับฉั
11:52น
11:53มันมีค่ามากกว่าผู้ชายหล
11:55ายใจคนหนึ่ง
11:56แต่สิ่งนี้จะเสียใจที่สุด
12:01คือเธอหักหลังฉัน
12:09ฉันดักพี่ขาตร
12:11ฉันยอมเลือกเขามากของความเป็
12:12นเพื่อนของเรา
12:15เธอจะโกรษจะเกลียดฉันก็แล้
12:16วแต่เธอ
12:17ไม่ไงฉันจะต้องทำแบบนี้
12:22กลับกันเธอแล้วจิต
12:25ที่นี่มันไม่มีที่ว่างสำหร
12:26ับคนสามคนหรอก
12:32ฉันกลับแน่
12:37แต่ก่อนที่ฉันจะกลับ
12:40ฉันต้องได้ค่าตอบแทนสำห
12:42รับการทรยศขังนี้บ้าง
12:45พี่
12:45พี่
12:47นี่ ดักจิต
12:52นี่คือค่าตอบแทน
12:54ถึงมันจะไม่สาสม
12:56แต่ก็ถือว่าฉันยอมเสียเป
12:57ลี่ยบ้างกันแล้วกัน
13:26อาจากหัว
13:32เฮ้
14:11ชอบไหมค่ะ สาศี
14:13ชอบมากเลยค่ะ
14:17แต่ราคาตั้งหนึ่งมึง มันแ
14:19พงเกินไปนะคะ
14:21ถ้าเตรียวแต่พุ้มเฟืย เพื่อ
14:23เอาใจสาศีอยู่อย่างนี้
14:25สาศีจะมีคุยด้วยแล้วนะ
14:27โอ้ นี่เป็นของฝันครบรอบหนึ
14:30่งปีที่เรามั่นกัน
14:33เงินดิ้นหน่อยเอง เอ็กตัวไปเลย
14:35นะคะ
14:39ตรีคะ
14:42คุณแม่อยากให้เราแต่งงานกัน ต
14:46รีคิดว่าอย่างไรเหรอคะ
14:50แต่งพรุ่งนี้เลยก็ได้ค่ะ
14:52แล้วถ้าแต่งตรียังต้องออก
14:55งานสังคมทุกวัน
14:57เข้าป่าไปเป็นเดือนๆ ให้เป็นนี้
14:59หรือเปล่าคะ
15:00แล้วมันไม่ดียังไงนะคะ
15:03การที่ตรีออกงานสังคม
15:05ก็พือหาคนดิชั่น
15:08งานรูปอย่างของตรี
15:22สัสสิรู้เมาว่าตรีประมูล
15:25กำไรนี้ตัดหน้าเสียสถิตด้
15:26วย
15:27อย่างนี้ก็เท่ากับเป็นการสร้
15:29างสัตรูนะคะ
15:31ไอ้พ่อค้าหน้าเลือดนั่นเห
15:32รอ
15:33ตรีไม่ชอบในใส่เขาอยู่แล้ว
15:36ต่อให้ไปสัตรูกันจริง
15:38คนแบบนั้นก็ทำอะไรตรีไม่ได้เหร
15:39อคะ
15:42look at the female
15:43ไอ้ธาตี
15:44ไอ้ระยำ
15:45permission to be a mazure
15:47เป็นลูกหลานเจ้าพระยาจะมาข้
15:49าม dinosaurs
15:49לע penetrating
15:50วิ label
15:51กูเกียทยี่หน้ามันมาตั้งหน้า
15:57생ال
15:58ด่านมาขายข้าวราคาเดิม
16:00fte่องสงคาม
16:02ใครๆเข้าช่วยโอกาสขึ้นราค
16:03ากันทั้งนั้น
16:04ผมว่าเราต้องจัดการขนด้านหร
16:07ือวีป้อง
16:08ข้าวให้ได้
16:08จะให้มันเลิกขายง่าย ง่าย มัน
16:10คงไม่ยอมนะ
16:17ทำไมผมต้องสั่งของพูมเฟฟมีมาข
16:19ายด้วย
16:20สภาพบ้านเมืองอย่างนี้จะขายได้
16:21เหรอ
16:22ผมว่าคนที่ไม่เดือดร้อนนั้นเ
16:25นื้อ ยังมีหยุดมากนะครับ
16:27คนพวกนี้ร้อมจ่ายอยู่แล้ว
16:29พวกเล่าฟลัง ชา กาแฟ หรือซ
16:32ื้อผ้าอะไรดีๆ
16:33ขายดีเป็นเทน้ำเทท่านแน่ๆคร
16:35ับ
16:36แต่ก็ต้องลงทุนมหาศาล
16:38ผมว่ามันเสียหรือไม่จำเป็น
16:40เรื่องความเสียนะครับ ผมไม่คิด
16:41ผมไม่อยากลุ่นวาย
16:43อยู่อย่างนี้ผมก็สบายดีกว่าคร
16:44ับ
16:54ทุ๊ย!
16:56ถ้าเป็นสรรมฐา
16:58สาวที่วะ
16:59กูไม่เทื่อ
17:00ว่าเจ้าความโลกยัดใส่หั
17:03วมึงไม่ได้
17:04สิทธาตี
17:07ต้องใช้เงินลงทุนสองร้าน
17:09พูดเป็นเล่นไหนเนอะ
17:21แล้วทำไมต้องเป็นฉันไว้
17:26พอค้าค้นอื่นก็มี
17:27แต่ไม่มีใครมีเงินเย็นเท่าแ
17:30กนะเว้
17:31ไอ้ตี
17:32แกลองคิดดูดีๆนะเว้ย
17:34พวกของใช้จำเป็นอย่างข้าวน้
17:36ำมัน
17:37แกก็ขายราคาถูกอยู่แล้ว
17:39จะขายของฟุ้มฟื้นราคาแพง
17:41บ้าง
17:41มันก็ไม่ผิดไม่ใช่เหรอวะ
17:43ไม่ได้กระทบอะไรคนยากคนจนด้วย
17:46ทำไมไม่เอาวะ
17:48กำไรเห็นเห็น
17:59คุณทาตี
18:01ได้ขาวว่าของที่สั่งมาถึงแล
18:02้วหรือครับ
18:05ขาวไวดินี่ครับ
18:07ต้องมาถึงไปท้วงนี้เอง
18:10คนค้าขายก็ต้องไวอย่างนี้Dan
18:11ครับ
18:12แต่คุณทาตีนิจัยถึงจริ
18:14งๆ
18:15เปิดรับมัติจำไม่อัน
18:16ที่ท่าของไปส่งให้ลูกค้าュ
18:18ายไม่ได้
18:19ไม่ถูกข้าปรับหมดตัวเอง
18:21washes которую
18:21셔
18:25แล้วทำไมผมส่มของ 강ากับไปครับ
18:27- ในเมื่อของก็มาถึงแล้ว?
18:29- ผมสมมุตินะครับ
18:31ขอตัวก่อนนะครับ
18:58- ด้วยการระดมกำลังฉีดน้ำ
19:00พร้อมกับปิดกั้นพื้นที่
19:02และขอให้ประชาชนในบริเวณใ
19:04กล้เคียง ออกจากพื้นที่โดย
19:06ด่วน
19:44- ครับ เอาไปได้นะครับ ไปรีบรากด
19:46ีขึ้นมาครับ
19:51โอ้โห ก็พอก็ไว้ครับ
19:52- ๆ ค่ะครับ ๆ ที่ก็คือ lingut
19:58สวัสดี
20:33ขอโทษที่ไม่สามารถดูแลทรั
20:44บสมบัติ
20:47ตามที่สัญญาไว้ได้
20:57ตามที่สัญญาไว้ได้
21:27พอกมาได้อยู่กับฉันมานาน ต้องแต
21:29่รุ่นพ่อ
21:31เราจะขายไปเลย ท่านทำใจไม่ได้ว่ะ
21:39ตัดใช้ถ้าวายติ อย่างน้อยก็
21:42มีเงินไปใจนี่บางสวนนะเว้ย
21:46ตับใจไก่ไหม นม อุกสาทช่
21:48วยหาคนซื้อไหม
21:50เรื่องแค่นี้ ประบายมากพวกน
21:56ตอนนี้คนซื้อจะมาเมื่อไหร่
21:59คุณประนบ
22:00คุณทาตรี
22:07กระบังบออยู่ว่าดีเลยครับเสี
22:08ย
22:10โทษที มาถึงได้สักพักแล้ว
22:12ล่ะ
22:12เดินตรวจพื้นที่อยู่
22:14ไหนๆก็จะมาเป็นเจ้าของคนใหม่ท
22:16ี่นี่อยู่แล้ว
22:17อย่าบอกนะว่าแกติดต่อมัน
22:19มาซื้อของมาฉัน
22:21แกก็รู้ว่าฉันไม่ชอบมัน
22:26ฉันไม่ขายให้คนอย่างแกกลับไป
22:27ได้นะ
22:30เอติ อย่าทำเป็นเด็กเล่นขายของ
22:32หน้าสิวะ
22:34แกตกอด助Pe — ด้วย
22:35แกไม่รู้อะไร ของที่ฉันสั่งมาจาก
22:38ต่างประท modes
22:39มาถึงไม่ขียร์ชื่ม โกรดัง
22:41ก็ถูกเหรา
22:42แปนรุ่มขึ้น ก็มีของแบบ
22:44เร็วกันออกมาขาย ด้วยค้นกันม
22:45ัน
22:48ไม่ขาย Blaze ก็ไม่เป็นอะไร
22:50ข้างเงินมาให้จำผมคืนมาก็อร
22:52ากังกัน
22:55ว่าไง เอติ เค้มมีเงินเมื่อค
22:57ืนเสียเข้าไหม
23:00แต่ฉันว่าไม่
23:03เพราะแกเอาเงินมาจำไปใจนี่หม
23:04ดแล้ว
23:05ตอนนี้ ขนาดบ้านก็ยังเร่ขาย
23:08อย่าทำเป็นโง่แกมหญิงหน่อย
23:10เลยเพื่อนละ
23:13ทำไมพูดอย่างนี้ว่ะ
23:16แกเป็นคนเชียให้ฉันดับออเด
23:17อร์ของมาถ่าย
23:25นึกว่าจะแน่แค่ไหนสุดท้
23:28ายมันก็โลกเหมือนกัน yarner
23:31แต่ถ้าไม่ได้คนสนิดอย่างผมช่
23:33วยพูดเอาไว้
23:34ก็ไม่สำデ็ otros อย่าเยี่ยงอย่างน
23:35ี้นะครับเสีย
23:36อย่าลืมสีนานใจของผมนะครับเส
23:38ีย
23:39เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นฮ스트
23:41แต่ผมเนี่ย ชักจะสงสารอfaทีม
23:43ันขึ้นมาแล้วสิ
23:45ที่ได้เพื่อนสนิดอย่างคุณเนี่
23:46ย
23:47ฮ้ Imperial
23:49ห่วงตัวเองนะครับเสีย
23:51ผมยังไม่เห็นทางเลยว่า
23:52การที่หลอกไอธาตีเอาของเข้า
23:54มาขายแล้ว
23:55จะทำให้มันเจ้งได้ยังไง
23:57ก็ค่อยดูแล้วกัน
23:59ของที่ไอธาตีมันสั่งมาถึง
24:01วันไหร่
24:02ได้เห็นผู้ดีตกยากแน่
24:04แกร่วงมือกันมันใช่ไหม
24:11เฮ้ย
24:13จะพูดอะไรต้องมีหลักฐานอ่ะ
24:15ถึงเป็นเพื่อน
24:17ฉันก็ฟองได้น่ะเว้ย
24:20อันตรี
24:22ใช่
24:26ฉันไม่ทำอะไรให้แก
24:27ถึงทั้งกันใช้ขนาดนี้
24:29มันใส่เว้ย
24:30พอยัง
24:32ทุ๊ย
24:33ทำเป็นผู้ดีตีนแดง
24:35มึงเองมันก็โรบมากเหมือนก
24:36ันล่ะเว้ย
24:37ถึงกูจะวางแผนสรพัส
24:39แต่ถ้ามึงไม่โรก
24:41มึงจะตกเป็นเหยื่อกูแม่
24:46ถ้ามึงคิดจะโทษ
24:48โทษความโรบความโง่ของตัว
24:50เองดีกว่ามาก
24:55ตัวเองด้วย
25:00ตัวเองด้วย
25:02ตัวเองด้วย
25:20ขอบคุณ
26:11ขอบคุณสิ
26:11ไอ้!
26:44หมดสภาพเยอะหิ่งจองหังไปเลยน
26:47่ะมึงไงท่าเต่
26:48เดี๋ยวคุณจะช่วยสองพ่อให้
27:01ท่านน่ะลง
27:03เฮ้ย ไฟวะ
27:05ไฟดู
27:28ขอบคุณท่านมากนะครับ
27:31ถ้าไม่ได้ท่าน ผมคงไม่รอด
27:36ถ้าไม่ได้คุณตอนที่ผมรีบภาย
27:37ไปต่างประเทศ
27:39ลูกเมื่อผมก็คงจะแย่เหมือนก
27:42ัน
27:44แล้วนี่คุณจะเอายังไงต่อ
27:47ผมก็ต้องคืนเงินมาจำ
27:49และจ่ายค่าปรับให้ลูกค้า
27:50ทุกคนที่สั่งของไว้น่ะครับ
27:55ที่เหลือ ก็เก็บไว้เป็นบทเร
27:58ียนไม่ให้ง่อย
28:00ถ้าคุณทำแบบนั้นเนี่ย คุณ
28:03ก็แทบจะหมดตัวเลยนะ
28:05มันจำเป็นครับท่าน
28:07สักษีของท่าตรีพันธ์ เป็
28:09นสิ่งเดียวที่ผมต้องรักสา
28:10วให้ได้
28:13ผมจะไม่ยอมให้ใครมาว่าเหมือนค
28:15ุณพ่อคุณแม่ผมได้ขัด
28:23ถ้าคุณมีอะไรให้ช่วย ก็บอกผมแล
28:26้วกัน
28:27อ๋อ ได้ขาวว่าคุณมีคู่มั่
28:31นแล้ว
28:32ถ้าเกิดจะแต่งงานแล้วติดขั
28:33ดอะไรเนี่ย บอกผมได้เลยนะ
28:38ขอบคุณครับ
28:42แต่ผมมั่นใจในตัวสักษี ไม่
28:45ว่าเกิดอะไรขึ้น
28:48เธอจะอยู่ข้างข้างผม
28:59น้าอย่าให้พ่อตรีกับแม่
29:00สักษีถอนมั่นกัน
29:13แม่ค่ะ สักษีว่า
29:17ถ้าพ่อตรีรักแม่สักษี
29:25ก็คงเข้าใจหัวออกน้านะ
29:27น่าคงปล่อยให้แม่สักษีไป
29:28ลำบากไม่ได้หรอก
29:35แล้วสักษีละค่ะ
29:38กินไง
29:38ไม่
29:45ขอโทษนะคะตรี
29:49สักษีขอโทษ
29:53น้ามีลูกสาวคนเดียว
29:55ความสุขของลูกคือทุกอย่าง
29:57ในชีวิตน้า
29:58ในเมื่อตอนนี้พ่อตรีให้ไม่ได
30:00้
30:00น้าก็ต้องครับ
30:06น้ารู้
30:07ว่าทำอย่างนี้มันใจดำ
30:09แต่เพื่อแม่สัสสีน้าทำได้ท
30:11ุกอย่าง
30:12ถ้าพ่อตรีจะโกรดก็โกรด
30:13นะ
30:14น้าหยุดดี
30:15แต่กลาบขอโทษพ่อตรีเอง
30:18อย่าละครับคุณนะ
30:30ผมยอมแล้ว
30:30น้าหยุดด้วย
30:34แนว
31:00น้าหยุดดาว
31:02น้าริวันทำได้ไหม
31:04หือ ระดับฉันอ่ะ สอบผ้านก
31:07ระบุ้นแล้ว
31:09คิดเหมือนกันเลย
31:11แล้วแล้วติดล่ะ
31:12โอ้ย รายนั้นไม่ต้องไม่ถามหร
31:14อก
31:15ที่หนึ่งของฉันอยู่แล้ว
31:16อื้อ ต้องไม่ขนาดนั้นหรอก
31:19อื้อ ถามเลย
31:22คุณยีตาร
31:33แล้วจิตตั้งใจเว้ยว่าตอบ
31:35เผ็ด แล้วจิตจะกลับไปดูแลคุ
31:37ณตา
31:39ไม่นานเลย
31:43ท่านปุ่ยกระเซลกระแสมานานครั
31:45บ
31:46ถือว่าท่านไปสบายแล้วนะ
31:50คุณรับจิตทำใจไหมนะครับ
31:59ส่วนนี้
32:00เป็นดึกศาลแจ้งความประสง
32:02ค์ของคุณโซม
32:10เมื่อคุณถึงที่สอบเสร็จ
32:13คุณต้องกลับผู้เก็ด
32:14เพื่อเป็นรำมรอดกครับ
32:17อะไรนะคะ
32:18รำมรอดก
32:32สมบัติมากมายขนาดนี้
32:34ทำไมคุณตาถึงยกให้ราจิตล
32:36ะคะ
32:38แล้วอย่างนี้
32:39นาเพศไทยกับนาเฟื้องฟ้า
32:41เราก็ยาดคุณหนึ่งหนึ่งขอจะ
32:42ว่ายังไงคะ
32:44คุณราจิตไม่ต้องเป็นห่วง
32:45นะครับ
32:45ถ้านับกันตามสายเลือดแล้ว
32:47คุณราจิตใกล้ชิดที่สุด
32:50ส่วนยากคนอื่นอื่นไม่มีเศรษ
32:51อะไรในกล้มมราดกนี้
32:55แต่ไม่ใช่คุณราจิตคนเดียวนะ
32:56ครับที่ได้รับมราดก
32:59ลองอ่านในกระสารที่เหลือดูคร
33:00ับ
33:12เขาเป็นใครกันคะ
33:14เป็นลูกของน้องสาวอีกคนหนึ
33:15่งของคุณโซม
33:16นี้สักเป็นน้าคุณราจิต
33:18และเขาจะได้รับสมบัติอีกคร
33:21ึ่งนึง
33:22คุณราจิต
33:36ตาขอโทษ
33:37ที่ผ่านมาตาปล่อยให้แม่ของห
33:39ลานลำบาง
33:40เมื่อตาได้รับมราดกจากทวธ
33:42มา
33:43ตาก็ไม่คิดจะแบงให้น้ szybน้อง
33:44ได้มีกินมีชัย
33:46พอแม่หลานเสียไป
33:48ตาก็รู้สึกผิด
33:50ถึงหลายปีที่ผ่านมาตาจะเป็น
33:52คนดูแแลหลานเอง
33:53แต่มันก็ไม่สามารถต้ดแทน
33:55ความรู้สึกผิดได้เลย
33:57มรดกของตา
33:59ตาฝากหลานดูแลร่วมกับดูก
34:01ชายของแม่สวงน้องสาวอีกคน
34:03ของตา
34:04เป็นการชดเชยความผิดทั้งหมด
34:07ขอให้หลานหงสีให้ตาด้วย
34:10ตาสม
34:14คุณตา
34:25ตาสมบันดู
34:56ทางนี้
35:45ตรีค่ะ ตรี
35:47อันนี้
35:55สีเจ้าก็เปล่ามาทำไมอ่ะ
35:57เราแค่นัดเจอกัน
35:58เพราะสีอาจ่ายเงินข้าหุ้
36:00นร้านอาหาร
36:00ที่ตรีขายให้สีแค่นั้นไม่ใช
36:01่เหรอ
36:02ก็ใช่ค่ะ
36:06นี่ค่ะ เงินข้าหุ้นของตรี
36:10ขอบคุณครับ
36:16เชิง
36:17เลวจบป้องร้านจเจอกันที่สถาน
36:18ินรถไฟบางบอกน้อยด้วย
36:19ผมจะไปเชียงใหม่ นี่มันรถไฟส
36:21ายใต้
36:23มันก็ต้องมีแผนกันน่อนส
36:24ิคะ
36:25ใคร ๆ ก็รู้ว่าตรีจะไปเหนือ
36:28สีก็เลยนัดเจอตรีใต้สะเลย
36:30เขาจะได้หากแข็งไม่เจอ
36:31สีฉลาดใช่ไหมคะ
36:34สียังทำแบบนั้นไ报bracht
36:35โฮ
36:36ปรีจะไปที่ไหน
36:38สีก็จะไปที่นั่นแล้วค่ะ
36:40เบือบหัวแก่เต็มทน
36:43งั้น...
36:45เรามาลำรึกความหลัง
36:47ครั้งหยืนละนั้นกันดีกว่
36:49า
36:50สีจ่างงานแล้วนะ
36:51ทำอะไรให้เกี่ยบนพอตบ้าง
36:52โหโห นิติดี
36:54มึงพาเมียกว่านี้มา
36:59อยากให้เมียกว่าโมยยังไงก
37:00ว่า
37:01มึงตาวนี้ก็
37:04อยากทำแบบนี้นะ
37:06นึกว่าจะหลกกล
37:07ไม่หนูคนหรอกเหรอ
37:08คนแก่เจ้าเล่ชมัน
37:10อยู่ทำอะไรล่ะ
37:11จะคือบมันสิเว้ย
37:13ไว้ตรีนี่ไง
37:15ตรีนี่ไง
37:16ตรีนี่
37:23เฮ้ย...
37:24ไม่เป็นไหนวะ
37:34เฮ้ย...
37:53retainedกันไป
37:54พาไม่หามาถ้าเจอ
37:55แล้วก็เทือมัน
38:00อ่ะ
38:00โฮ
38:02โอ้ย
38:03เฮ่ยเฮ่ย ๆ
38:07ไอค์ทิ้งเท Harsh but
38:09เฮว
38:09ไงskinจะใสดาว
38:13นี่จะมีเราะใครมีอีกล่า
38:20ยังสเนาคแรงเหมือนเดิมเร gathered
38:22with my Sei FINL
38:23ถึงขนาดจะทิ้งผลวงว่าว
38:24่าอยู่ rhinนolate
38:27ไม่คลัมถ้าจะถูกผวกเขายืง
38:29ตายเอานะเวย
38:34เอ้ย
38:35เราม anak ก็ไม่ได้เจออằngกิจปีแล้
38:36ววไอ้กัีทุก what to do
38:37ตอนนั้น 16
38:39ก็ 10 กspecificปีแล้วว
38:41ตั้งแต่ตอนที่แกไปเรียนต่อ rhy
38:42ี่ยงอальกิจ
38:43ตอนไป
38:45yez plate me
38:45ติดูกปี格ี seconds
38:46ก็เลยไม่ได้ไปส่งแก
38:47ยังเสียดายอยู่เลยวะ
38:49เฮ้ย
38:50จำได้ขนาดนั้นเลย่าวะ
38:52จำได้สิวะ
38:53แกกับฉัน
38:54ชื่อทาตรีเหมือนกัน
38:56เรียนอยู่ห้องเดียวกัน
38:58จนเพื่อนเพื่อน
38:59ต้องตั้งฉายดรับมาเรียกแทน
39:00จะได้มีสับสน
39:01ของอย่างนี้
39:03มันไม่ได้เจอกัน confirm'd Concept
39:05ก็เลยประทับใจ
39:06ก็ด้วย
39:09แล้วแกัก ก็มีบุญคุณกับ
39:10ฉัน
39:10แถ้จะไม่เรือมแกลงได้ไงว่
39:12ะ
39:12AI กรติน เขอยมันจนแล้วไหม
39:13Yeshua
39:14มึงมีสิบแรกแรงกัน
39:15เจ้าออกว่านี้เดินแล้วมาเจอขู
39:16งนี่
39:19เฮ้ย เจียลุ่มด้วย
39:21เฮ้ยหลวง
39:29ไม่ต้องเจ็บ จำด้วยนะ
39:33ก็ต่อไปมา
39:40ไม่เจ็บ มีเรื่องกันยังไม่เจ็
39:43บเลย แค่นี้
39:45อืม
39:47ต่อยกับไอ้แพ้นะ
39:48เดี๋ยวไม่เจ็บเราถูกครูตีเลย
39:50ตีหนักสังวะ
39:53ประโทษนะเว้ย
39:55แกต้องมาเจ็บตัวมาช่วยให้ฉั
39:56นแท้แท้
39:57เฮ้ย ประโทษทำไมวะ
39:59เราเพื่อนกัน
40:00ชื่อก็เหมือนกัน
40:02อยู่ทีมรักบี้เดียวกันด้วย
40:06และที่สำคัญ
40:08ฉันโคตรเกลียดเลย
40:10พวกที่ชอบมังแกคนอ่อนแอกว
40:11่า
40:11แล้วก็ดูถูกคน
40:15สอบใจมากนะเว้ย
40:17เอ๊ย
40:18ไปหาอะไรกินดีกว่า
40:19อยากกินอาหารประหลัง
40:23มันแพงอ่ะ
40:25ฉันไม่มีเงินหรอก
40:26ฉันเลี้ยง
40:27เงินนิดหน่อยเอง
40:28ดีคิดมากดิ
40:30เออ
40:31ไป
40:34ขออบใจนะ
40:35ที่ตอนนั้นแก็มไปรังเกียดฉ
40:37ัน
40:37จะรังเกียดทำไมวะ
40:39เราทุกคนมีคนเหมือนกัน
40:46แล้วพ่อเรียนจบได้ไปทำอะไรต่อ
40:47อ่ะ
40:49ฉันสอบเข้าเรียนมาหาวิธี
40:50อะไรได้
40:51แต่ไม่มีเงิน
40:53ก็เลยเลือกทำงานทินครสวรร
40:55เป็นขระชาการฉันผู้น้อย
40:56แต่อีกไม่นาน
41:00ฉันจะได้เป็นเศษถีแล้วนะเว้ย
41:02เป็นเศษถี
41:04อืม
41:05ฉันกำลังจะได้สมบัติจากร
41:06ุง
41:07ที่เป็นเศษถีเมืองฟูเก็ต
41:10เรื่องมันยาวอ่ะ
41:11คือ
41:13แม่ฉัน
41:14ได้มระดกจากรุง
41:16แต่เขาไม่เอา
41:17เพราะโกรดรุงกับยาดๆ
41:19ก็เลยให้ฉันรับแทน
41:21ฉันก็เลยต้อง
41:34เรียกไปเถอะคริงเชิญ
41:35ไป
41:59เยี่ยม
41:59เยี่ยม
41:59เยี่ยม
42:17เรื่อง
42:21ผู้สิ
42:21ไว้อีกษาว
42:52สิทธีเชิญ
42:55สิทธีเชิญ
42:57กระพอ
43:02สิทธีเชิญ แข็งใจไว้นะเว้
43:04ย
43:04ตัวเธอจะพากไปโลกหมอย
43:06กระพอออก Gwen
43:07กระพอออกเธอนอย่าง
43:12กระพอ
43:25เฮ้ยเวิน
43:26เฮ้ยเวิน
43:29เฮ้ยเวิน
43:53เฮ้ยเวิน
43:54ไงจ้ะ แม่อนาคตเสร็จทีนี้
43:56อีกไม่ทีวันก็ต้องเดินทาง
43:58ไปรับบราดกที่ฟูเกตแล้ว
44:00ฉันมาตื่นเต้นแทนในจิตจร
44:01ิงๆ
44:03เรากำลังจะมีเพื่อนสวยแหละด้
44:05วยมาก
44:15ฉันไม่เป็นไรหรอก
44:17ฉันแค่คิดถึงคุณตา
44:21เฮ้ยเวิน
44:36ราจิต
44:38ฉันรู้ตอนนี้เธอเกลียดฉันเข
44:40้าใส่
44:40แต่ฉันมีเรื่องอยากบอกเธอ
44:45เรียนจบเมื่อไหร่
44:46ฉันจะแต่งงานกับพี่ขจร
44:53ยินดีด้วยนะ
44:54ขอบใจ
44:56ที่ทำลงไปเพราะฉันรับพี่ขจ
44:57รมาก
45:01เธอจะบอกฉันทำไมอ่ะ
45:06ผู้ชายแบบนั้นอ่ะ
45:07หาได้ตามข้างถนนทั่วไป
45:10ถ้าเธออยากได้มากก็เอาไปสิ
45:16อุ๊ย
45:17อุ๊ย
45:17แรงถึงใจ
45:19เจ็บแพนเลย
45:21อ๋อ
45:22เป็นไรอ่ะ
45:24เจ็บ
45:25ถ้าผู้ชายแบบพี่ขจร
45:30หาในตามข้างถนนี้
45:32เธอจะรักพี่ขจรทำไมตั้งหลายป
45:33ีเหรอ
45:37กูหลาบแพงนี้ก็ของพี่กระต
45:38อนไม่ใช่เหรอ
45:45ก็ถ้าตอนนั้นฉันรู้ว่าเจ้
45:47าของกูหลาบนี้เป็นขยะ
45:52ฉันก็ยังเขียอาทิ้นไปนาน
45:54แล้ว
46:00นอจิต
46:17ฉันว่าฉันจะเข้มแข็งแล้ว
46:18นะ
46:20แต่ฉันก็ทำไม่ได้
46:22ทำไมจะทำไมได้ล่ะ
46:25เมื่อกี้เธอเข้มแข็งมากแล้วนะ
46:30ฉันว่าฉันจะเข้มแข็งแล้ว
46:31นะ
46:31ฉันว่าฉันจะเข้มแข็งแล้ว
46:31นะ
46:31ฉันว่าฉันจะเข้มแข็งแล้ว
46:32นะ
46:32ฉันว่าฉันจะเข้มแข็งแล้ว
46:32นะ
46:33แต่ฉันก็ทำไมได้
46:33ทำไมจะทำไมได้ล่ะ
46:34เมื่อกี้เธอเข้มแข็งมากแล้วนะ
46:34ทั้งเรื่องคุณตา ถ้าถ้าอยากจะ
46:38ลองให้ ก็ต้องออกมาเลย
46:41การลองให้ไม่ได้หมายความว่าเธอ
46:43อดแอนะ
46:46แต่มันคือการยอมแล้วว่าเธอก
46:47ำลังเสียใจ
46:55ไม่ต้องฝืนความรู้สึกตัวเ
46:57องหรอกนะ
46:58อยู่กับพวกเรา จะลองนานเท่าไหร่
47:01ก็ได้
47:32แกได้มันถึกสมชายยากก็ดิ
47:34งไง
47:34จริงเชื่อจริงๆหรือไว้
47:35แน่อยู่แล้ว พี่ยังมันเป็นเส
47:38ร็จที
47:38กระดูข้าแตก สิคงแล้ว
47:44ดูเหมือนปากจะไม่เป็นอะไรเลยอ่ะเ
47:45นี่ย
47:51กระเป๋าฉันล่ะ
47:53อยู่นี่ มีอะไร เป็นพวกแล้วเกิน
47:58มันมีเอกษาสาร
47:59ที่ฉันต้องใช้ไปแสดงตัวข้
48:00ารับเมื่อระดบอยู่นะสิ
48:03รอแกหายก่อนเถอะ แล้วแกจะไปไหน
48:05ก็ไป
48:06แต่ฉันรอไม่ได้เถอะสิวะ
48:17เธอดาว ถ้าฉันขอให้แกช่วย
48:20อะไรฉันอีกสักครั้งจะได้รึเปล
48:21่าวะ
48:22ว่าเหมือนเลยเพื่อน
48:25ก่อนฉันจะไปเชิงใหม่
48:26อยากขออะไร ขอมาเลย
48:30แกช่วยปลอมตัวไปรับเมราด
48:32กที่ผู้เกดแทนที่สิวะ
48:33เฮ้ย สับบ้าหรือย่างไร
48:36อยู่ใจฉันปลอมตัวให้เป็นแ
48:37ก
48:38หาครกว่าให้ชัด
48:39แกก็พูดเกินไป
48:41สมบัติก็ของฉัน
48:43แค่ไปรับแทนแค่เนี่ย
48:44จะถึงครกเรื่องยังไงวะ
48:46แล้วทำไมแกไม่ไปรับเองวะ
48:48แกเปิดกระบอกเพื่อพาฉัน
48:50หยิบจดไม้มาอ่าน
48:53แล้วแกจะเข้าใจเอง
49:19ต้องไปแสดงตัวเป็นผู้รับเม
49:20ราดกพันให้เจ็ดวัน
49:21ไม่อย่างนั้นจะถือว่าสลาสิ
49:23บจากกองเมราดก
49:24โดดปริยาย
49:25นี่เหนือเวลาอีกสองวัน
49:30แกดูสภาพฉันตอนนี้สิ
49:33อึกสองเดือน
49:35ฉันเดินได้หรือเปล่ายังไม
49:36่รู้เลยอ่ะ
49:39แกช่วยฉันทีนะ
49:41แกก็รู้
49:42บ้านฉันยากจนขนาดไหน
49:45ตั้งแต่พ่อตาย
49:46แม่กับฉันก็ยิ่งระบากหนั
49:48กกว่าเก่า
49:49ถ้าได้สมบัติตรงนี้
49:51แม่ฉันจะได้สบายสถี
49:55ขอล้องค่ะนะ
49:56ไอ้ใสดาว
49:58ช่วยฉันอีกสกครั้ง
50:03มันฉันจะปลอมตัว Crawford ๆ
50:05อย่าไม่มีใครสงสัยเลย solemn
50:08มีแกหมายจากทำให้ความไปวันหร
50:16ับถานวัน
50:16ทำ
50:16ถ้าคุณ Berlin
50:17ฉันเอง ถ้าแกเอาจดหมายฉบับ
50:20นี้ไปแสดงตัว เขาไม่สงสัยห
50:22รอก
50:25ฉันได้ง่ายอย่างงานฉันว่าอ
50:27ีกทีนเทือน
50:33ฉันขอล้องเธอนะ ฉันไม่มีทาง
50:36เลือกแล้ว อย่างไรก็ต้องเสียม
50:39นะเพื่อน
50:42พอเปิดพี่ในกรรม สมปัติโ
50:44อนเป็นชื่อฉันหมด แกก็กลับ
50:46ได้เลย
50:48พอฉันหายเมื่อไร
50:49ฉันค่อยแสดงตัว ถ้ามีเรื่อง
50:51อะไรตามมัน ฉันรับสิชอบเอง
50:53ฉันไม่ให้กระเดือดร้อนหรอก
51:09เลือบไปผู้แกกกำลังเยาล่ะ
51:10ครับ กลับแกไปเร็วๆๆ
51:29ฉันสวนมีครับ อยู่กิจทุกข
51:31องมันกล่อยเลยที่พูดเห็น
51:32ฉันไม่สนุกของมันเลย หา력ิจ
51:40คุณให้กิจจ๊ะ
51:40ฉันก็พูดทีนะครับ แก้ติด
51:44ทุกของมันเลยครับ
51:48สองโลกใหม่ปองแท็จทำแล้ว
51:50มีครับ
51:51กลังมาเกิดAnnอ่ะ
51:54พวกโทนไหมว่ะ
51:55และไม่น่า kuinไหนไจ
51:57จัมมันแครวงนำ Kilkafin is
52:00ซิเลื่ Εละ ลองอย่างไรนี่
52:03ที่alk tu ลองอาดบ้าน
52:04ใต้คุณที่เจ็ค
52:06สุขท่านParし causing
52:08ขอ ผมไม่ทุร spreadsheet conference
52:09อา Yoz I god
52:17เฮ้ย! เดี๋ยวไปแล้ว! จำลับบางแล
52:20้ว!
52:21เฮ้ย!
52:23ปลาย ปลายแน่ก จะไปทำได้ดีชึง
52:26ใหม่
52:27ถ้าจัย ๆ มีสุขฤษีและแย่
52:28กลางเกลีกว่าส่วนี้แหละ
52:30เอาตัวเบียกและของมีค่าของ
52:32ผู้บันมาให้หมด
52:34อย่าให้เหนือ!
52:35ริงต้องไป!
52:42พี่หมา
52:47เฮ้ยก็ไปไว้!
52:51พี่หมานี้ เป็นไงแม่เลย
53:06เฮ้ย!
53:08เฮ้ย!
53:12เฮ้ย!
53:14เฮ้ย!
53:18เฮ้ย!
53:32โต๊ะ นะครับ เต jedemนี้มีการหมอ 15 ห
53:34มา มีครับ
53:35ไม่รู้
53:37โต๊ะ นะป่า เต har từนี้มีการหมอ 15
53:393 หมา มีครับ
53:40ไม่รู้
53:41อย่างกอง ก็มารถไม่มัน
53:44หมดคนไหมนะ ฉันจะЕНฮัยช่วยแกได
53:46้ractionที่สุด
53:49หาหมออยู่เหรอคุณ
53:53เป็นไงบ้างค่ะหมอ
54:12ผมพากาศูนย์ออกให้แล้ว
54:18ไหวไหมค่ะหมอ
54:19พูดถึงใคร
54:21หมอ
54:22หรือหมอ
54:24ถ้าหมอเนี่ย
54:28ไหว
54:29แต่หมอ
54:32หมอไม่รู้
54:34เคยรักษาแต่คน
54:36คืนจะเคยรักษาหมอ
54:37ครั้งแรก
54:49มีอะไรอ่ะป่ะ
54:52พอดีผมต้องได้ไปพบย่านนะครับ
54:55หรือที่ไหนอ่ะ
54:56ให้คนไปส่งไหม
54:59ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
55:01ผมไม่เคยมาบ้านเขาเลย
55:03ว้าว
55:03คือรู้แต่ว่า
55:05ชื่อสมเป็นเศษทีใหญ่ของภูเก
55:08็ด
55:09บ้านเขาชื่อ
55:11บ้านสมสองแสง
55:17คุณจะไปบ้านมาจริงๆหรอ
55:19ถ้ามาไม่ทันเที่ยงคืน
55:35ถือว่าสราสิทย์ใช่ไหม
55:38ใช่ครับ
55:39ถ้าคุณฆาตรีไม่มาพายในเวล
55:41าที่กำหนด
55:42สรรษสิทย์ในมระดพรุณโ
55:43ซน์ครับ
55:46จะเหลืออีกแค่ Kommunen เดียว
55:48มาจำมาทันไหมเนี่ย
55:50ไม่ทันหรอก
55:51ฉันไปเชคมาแล้ว
55:52เหลือเชื่อนม bodily์
55:55กี่มุวเข้าไปแล้วataกันไม่ถึ
55:56งเลย
55:57จะมาทันได้ยังไง
56:00ไม่น่าเชื่อเลยนะคะ
56:02ว่ามระดพรุณ์เยอะแยะขนา
56:03ดนั้igare
56:03จะย createdAlex letztenф сам assuming
56:06ก็คงละอาหายใจมั้ง
56:08ที่รู้ว่าแม่ของตัวเองเป็น
56:09ลูกชู
56:11ไม่น่าด้านมาก็ดีแล้วนะ
56:13เฮ่ค่ะ
56:14เฮ่ ฉันพูดเรื่องจริงอ่ะ อย่
56:16าทำตัวไปคนดีนักเลยแม่เฟื้อง
56:25เฮ่ค่ะ ดูดุไฟก็ดับแบบน
56:27ี้
56:27หรือว่าโสบเขาจะโกรธที่เร
56:29านินทานหลากเขาค่ะ
56:34ผีเผอที่ไหน ไม่มี
56:37ที่จารย์
56:40ไป ไปดูเครื่องเปลี่ยนไฟให้เนี่
56:41ย
56:42ได้ค่ะ
56:51บ้านสงสองแสงใช่ไหมครับ
57:02ทุเท ทุเท
57:03ทุเท
57:04ทุเทคะ
57:06ทุเท
57:07ทาตรีหรือเปล่าครับ
57:09ครับ
57:11ผมทาตรี
57:12มีแค่จดหมายมาแค่ดิน
57:15จะรู้ถ้าอย่างไรก็เป็นตัวจร
57:16ิง
57:18ขโมย
57:19ขโมยขึ้นมา
57:21ไป
57:21ไอ้พี่ชัยหลงตัวเองที่เธอ
57:24เคยด่า
57:25คือหน้าเธอเองหรอ
57:36ทุเท่า
57:39ทุเท่า
57:49ทุเท่า
57:57ันมีันมีอุค хват
58:22ทุเท่า
58:24ทุเท่า
58:25ใครไหร่ ใครมากไหมที่ฉันต้อง
58:29เจอ
58:30อยู่กับเธอ ฉันรู้สึกดอดไพ
58:34ย
58:37ร้อนหรือหน้าที่ต้องฝาฝัน
58:40ใครสักคนที่ฉันไว้ใจ
58:45ไม่มีใครอีกแล้วแค่คนเดียว
58:50คือเธอ
Comments