ธาตรี ตอนที่ 1 (EP.1) วันที่ 8 มิถุนายน 2569

ดูละครหนัง~ ดูละครย้อนหลังหนังออนไลน์ การ์ตูน ฯ

ธาตรี ตอนที่ 1 (EP.1) วันที่ 8 มิถุนายน 2569   | ดูละครย้อนหลัง ดูหนังออนไลน์ฟรี  ละครย้อนหลัง, ละครไทยย้อนหลัง, ละครดัง, lakorn thai, lakorn, ดูละครฟรี, ละครใหม่, ละครเก่า, ละครออนไลน์, dailymotion ละครชมละครย้อนหลัง ละครดัง ละครใหม่ ละครเก่า ละครไทย ครบทุกแนว ทั้งดราม่า โรแมนติก คอมเมดี้ และบู๊แอ็กชัน อัปเดตทุกวัน ที่นี่ที่เดียว”   #ThaiDrama #ThaiMovie #ThaiSeries #ThaiLakorn #EngSub #EnglishSubtitle #AsianDrama #AsianMovie #FullMovie #FullEpisode #DramaChannel #MovieChannel #InternationalMovie #HDMovie #AsianSeries #GlobalDrama #AsianEntertainment#AsianFilmCollection #InternationalFilm #TrendingAsianDrama #AsianMovieSub #DramaEngSub #MovieEngSub #AsianCulture #WorldCinema#ThaiActionMovie #ThaiRomanceMovie #ThaiComedyMovie #ThaiHorrorMovie #AsianActionMovie #AsianRomanceMovie #AsianThrillerMovie #BestAsianMovies #TrendingMovies #ActionFilm #RomanticMovie #AdventureMovie #EngSubThai #EngSubMovie #EngSubDrama #EnglishSubtitles #SubtitleMovie #SubtitleDrama #EnglishSubSeries   ละครย้อนหลัง, ละครไทยย้อนหลัง, ละครดัง, lakorn thai, lakorn, ดูละครฟรี, ละครใหม่, ละครเก่า, ละครออนไลน์, dailymotion ละครชมละครย้อนหลัง ละครดัง ละครใหม่ ละครเก่า ละครไทย ครบทุกแนว ทั้งดราม่า โรแมนติก คอมเมดี้ และบู๊แอ็กชัน อัปเดตทุกวัน ที่นี่ที่เดียว”

Transcript

00:00รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว

00:02ไป

00:03สามารถรับชมได้ทุกวัย

00:04ไฟเผ็ดเซ็นนี้เป็นของคุณหญิ

00:24งสีมินโยคคุณครับ

00:26สำหรับของชิ้นต่อไปเป็นก

00:28ำไรข้อมือ

00:29ฝีมือของพระยาวิจิตสินท

00:31ี่มีเพียงชิ้นเดียวในโลก

00:34กำไรนี้ราคาเริ่มต้นที่ 500 บ

00:37าทครับ

00:39ของหายยากเธอด้วย

00:41ได้ยินมาว่าพระยาวิจิตสิ

00:42นทะเมงกับมือได้นะ

00:44เพื่อมอบให้คุณหญิงของท่าน

00:501,000 บาทครับ

00:521,000 บาทครับ

00:53ราคาอยู่ที่ 1,000 บาทครับ

00:56มีท่านไหนสนใจมั้ยครับ

00:591,100 บาทครับ

01:001,100 บาทครับ

01:021,200 บาทครับ

01:041,300 บาทครับ

01:072,000 บาทครับ

01:102,000 บาทครับ

01:112,000 บาทครับ

01:132,000 บาทครับ

01:152,000 บาทครับ

01:15ราคาอยู่ที่ 2,000 บาทครับ

01:192,500 บาทครับ

01:212,500 บาทครับ

01:24พี่ ภาตี ทำแบบนี้มันไม่เท่าก

01:27ับว่าหักหน้าเตือสะผิดเห

01:28รอวะ

01:30พูดฉันอยากได้ไปให้สะสิ

01:365,000 บาทครับ 4,000

01:395,000 บาทครับ

01:421,000 บาท

01:53พี่ ภาตร

01:55พี่ ภาตร ค่ะ

01:59สบายดีนะ

02:01สบายดี

02:01เมื่อใจนางสวยเก็นแรงคู่เลยนะ

02:03เดี๋ยวเราเข้างานพร้อมกันเลยไ

02:05หม

02:07ใช่

02:24คำไรของพยาวิธิจสิน ตกเป็

02:27นของคุณธาตรี

02:28ธาตรีพันด์ครับ

02:46ประทานโทษนะครับ คุณผู้หญิง

02:48ขอบัดเชิญด้วยครับ คุณผู้ห

02:49ญิง

02:49อ่ะ

02:51คุณผู้หญิงไม่มีบัดเชิญห

02:52รอครับ

02:54นี่ค่ะ อยู่กับเพื่อนนะคะ

02:56พอดีฉันรอเพื่อนอยู่

02:57ครับ

03:08สิจัน

03:12ไม่อยากรู้เลยนะคะ

03:13ว่าตรีชอบสะสบเครื่องประด

03:15ับด้วย

03:16นึกผู้ชอบแต่กิละอาวตดอ

03:17ร์สเอง

03:20มันก็ไม่แปลกอะไรไม่ใช่หรอคร

03:22ับสิ

03:23แตกสิค้า

03:25เพราะว่าสีเนี่ย

03:27รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับคุณ

03:31ทุกส้อ

03:33ทุกหมุ

03:34ทุกอย่างเกี่ยวกับคุณ

03:38สงสัยเราต้องมารู้ฟื้อควรส

03:40ัมพันธ์กันหน่อยแล้วมั้ย

03:43คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ

03:45แล้วถ้าไปสิถือจะทำแบบนี้ไม

03:46่ได้ละคะ

03:48กอบเพราะว่าเธอเป็นเมียชั้

03:50น

03:58คุณพธ

03:59ไหนคุณบอกว่าจะไม่มาไงคะ

04:01ถ้าฉันไม่มา

04:03ฉันจะได้เห็นเธอพรอดลักกั

04:05บไอ้บ้านนี้ต่อหน้าคนทั้งง

04:06านได้ไง

04:09ไม่ได้พรอดลักนะครับ

04:11ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลย

04:12อืม

04:15มากขวนเนี่ย ฉันก็เคยทำอะไร

04:19บอกเลยนะคุณพธ

04:20ถ้าเกิดว่าคนยังงก

04:22ไม่ยอมซื้อบ้านพักต่ออาก

04:23าศให้ฉันที่หัวเห็น

04:25ฉันจะเรียกคนทั้งคุณแทบมาด

04:27ูฉันกับตรี

04:29แบบสดสด

04:31เอ้าคุณน้ำมากจ่ายอยู่

04:33ไอ้หนูมือตาย เดี๋ยวผมเลย

04:36ผมเกี่ยวอะไรด้วย

04:37ไม่เกี่ยวนะ

04:38หลังหลังคุณพธ

04:40เอ้า...

04:43กรบท

04:46เอ้า

04:47นี่ไม่จะยืนมองทำประแสงอะไร

04:48ไม่ตามเป็นเทื่อมันสิเว้ย

04:49นี่เฮ้ย

04:55ปล้อย

04:55ล่อย

04:57เฮ้ย

05:00คุณที่เจ้า

05:02สิ

05:20เฮ้ย!

05:21เฮ้ย!

05:38เป็นไงป่ะครับ?

05:40ตามมันไปสิ่งไง!

05:42เฮ้ย!

05:43ไปไง!

05:44ไปไหน!

05:47เฮ้ย!

05:48牧 behave!

05:49โอ้ย!

05:50ขอโทธครับ เป็นไงมากครับ

05:54แล้วทำไมไม่ดูล่ะคะ เดินยังร

05:56ึเปล่าครับ

05:57เธออีกก็ไม่ดูเหมือนกันอะไร

05:58เมื่อชายงรึก means you can learn to go

05:59คุณ

06:01คุณเป็นคนเดินมาชนฉันเองนะ

06:03ชั้นจะรีบเข้าไปเอง

06:04ฉันถึงไม่เห็นคุณ

06:06แล้วทำไมไม่เข้าห้างหน้า

06:07ทำไมต้องมาเข้าหลังด้วย

06:08ระบบ...

06:12ฉันรู้ล่ะ

06:14จะแอบเข้าไปในieben rit Formula

06:16ผู้หญิงอย่างเธอ ที่ดูเจอบ่อย

06:17มาตามตือฉันก็เยอะ

06:19เจอบอกลายให้เนอะ

06:20เป็นผู้หญิงแร 하는데

06:21มาเที่ยวตามผู้ชาย มันไม่ดี

06:24ฉันไม่ได้ตามคน

06:25ทุกคนก็แล้วกัน เย็นหลงตัว

06:26เองมากหนักเลย

06:29เฮ้ย

06:30เฮ้ย

06:31พี่เธอ

06:32อัสที่

06:48อัสที่

06:50เบาหน่อยได้ค่ะ

06:52พี่ไอ้ของอื่นเขา

06:59เฮ้ย

07:00เฮ้ย

07:01เฮ้ย

07:01มันแค้นนะคะ

07:02ผู้ชายอะไร

07:03ปากเสีย หลงตัวเอง

07:05ไม่มีความเป็นสุภาพบรุษ

07:09ก่อนแล้ว

07:11นี่รัจจิต

07:13รันธมันอย่างต่างพี่ไปที่งาน

07:16เราก็เจอทุกวันที่รัจจิตข

07:17ึ้นมาสูงเทพแล้วนะ

07:19หื้ย

07:22บอกพี่มาใช้ดีดี

07:25เฮ้ย

07:26ผู้หญิงในงานเลี้ยง

07:28มีแต่สวยๆ รวยๆ นี่คะ

07:31อย่าบอกนะว่า

07:32รัจจิตหึงพี่

07:36ห่วงตังหากค่ะ

07:40ห่วง

07:40ห่วง หรือว่าห่วง

07:42เอาดีดี

07:44รัจจิต

07:51เราเป็นคนรักกันนะคะ

07:53คนรักกันต้องไว้ใจกัน

07:55รัจจิตต้องเชื่อใจพี่นะคะ

08:02ค่ะ

08:03รัจจิตขอโทษนะคะ

08:05ค่ะ

08:07แล้วรัจจิตกับไปนังไง

08:09วันพรุ่งนี้ค่ะ

08:11รัจจิตเกงไตสุดา

08:13เดี๋ยวพักบ้านสุดาหลายวั

08:14นแล้ว

08:14งั้นเดี๋ยวพวกนี้พี่ไปส่งรั

08:17จจิต canvas

08:20ได้ค่ะ

08:26ถ้ารัจจิตถึงปีนังมะไห

08:27ร่เนี่ย

08:28รัจจิตจะตัวรแล็คมาบอกนะคะ

08:31เขียนชุดหมายก็ได้ค่ะ

08:32โทรรแลคมันแพง

08:34foreigner

08:38รัจจิต Verse

08:38เดี๋ยวพี่พังรีบกับไปทำงาน

08:40ละ

08:45เดินทางกลอดภัยแล้ว พี่ไปแล้

08:47ว

09:04วันนี้วันหยุดนี่น่า แล้วพ

09:06ี่คาตอนจะไปทำงานที่ไหน

09:09กลอดภัย

09:10กลอดภัย

09:37เยี่ยงงอนเลยนะ พี่ก็แค่ต้องทำหน

09:40้าที่คนรักก่อนก็เท่านั้นเอง

09:42พอเสร็จแล้ว พี่ก็รีบกลับ

09:44มาเลยไหม

09:45แล้วมาทำไมแล้ว ทำไมไม่ตามคนรักข

09:49องพี่ไปปีนังเลยเหรอ

09:51กลอดภัย

09:54กลอดภัย

09:56กลอดภัย

09:59กลอดภัย

09:59พี่คาตอน

10:09สุดา

10:11นี่ รักจิต

10:13ไม่ได้ไปลงเนื้อเหรอ

10:14หยุดถามอะไรที่ไม่ฉลาดสักที

10:16ได้ไหมคะ

10:17ถ้ามไม่รู้จะพูดอะไรเนี่ย

10:19ก็ช่วยตอบความจริงมาตรงๆ

10:21เธอค่ะ

10:30ฉันกับพี่คาจรเรารักกัน

10:33นั่นแหละความจริงที่เธออยาก

10:34จะฟัง

10:41เธอเลยลมหัวขันหลอกฉัน

10:44ชายคนรัก

10:46กับเพื่อนที่ฉันรักที่สุด

10:50ทำแบบนี้ได้ยังไง

10:53ความรักวันไม่มีที่ว่างสระ

10:57พนควนสาม pew autres

11:02พี่คาจรเขาเลือกฉัน

11:05แล้วฉันก็หลากเขา

11:07มันก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องเป

11:08็นแบบนี้

11:12ก็เลยโกลหกฉัน

11:14ทำเหมือนฉันไม่คนโง่

11:15นะครับ พี่คาจร

11:18บ้านกิบ เธอใช้ seben้ร tossิ มารถจั

11:20ดกลับ

11:20พี่ถึงไม่ได้บอก�พิน último วีอร

11:21์สุดา government

11:22เพราะกลัวรถจัด queremos

11:23เรื่องมันจะบานไปล I'll end up

11:25anges tilพี่เต็มลาจะบอกจากลัว días

11:27หลังจากที่รถจัดเรียนจบ

11:29แต่ก็ดีแล้วค่ะ

11:30พี่พี่พูดแบบนี้

11:33พี่เค็มลาจะ в รัจจัดิ้ง señal

11:34เรที่ decentralized รู้ ก่อนกลับ whoa

11:41โส่นเธอซุดา

11:43ถ้าเธอยอมพูดกับฉันตรง

11:45ตรงตั้งแต่แรก

11:46ฉันก็คงจะดีทางห้า

11:50เพราะคำว่าเพื่อนสำหรับฉั

11:52น

11:53มันมีค่ามากกว่าผู้ชายหล

11:55ายใจคนหนึ่ง

11:56แต่สิ่งนี้จะเสียใจที่สุด

12:01คือเธอหักหลังฉัน

12:09ฉันดักพี่ค่ะตอน

12:11ฉันยอมเลือกเขาเม่อขอความเป

12:12็นเพื่อนของเรา

12:13เพราะเธอเกรดจากเกรี่ยวฉันก

12:16็แล้ว helped me

12:17機-' อย่าAND ฉันจะต้องทำแบบนี้

12:23กลับในเธอนั่น

12:23ที่นี่ไม่มีที่ว่างสำหรับค

12:27วร 3 คนหรอก

12:35ฉันกลับเม่น

12:37แต่ก่อนที่ฉันจะกลับ

12:40ฉันต้องได้ค่าตอบแทนสำห

12:42รับการทรยศขังนี้บ้าง

12:45พี่!

12:45พี่! แล้วจิต!

12:52นี่คือค่าตอบแทน

12:54ถึงมันจะไม่สาสม

12:56แต่ก็ถือว่าฉันยอมเสียเป

12:58รียดบ้างกันแล้วกัน

13:20ก็...

13:37แล้ว...

14:06- ชอบไหมคะ ซาศี?

14:13- ชอบมากเลยค่ะ

14:14- แต่ราคาตั้งหนึ่งมึง มัน

14:19แทงเกินไปนะคะ

14:20- ถ้าเตรียวแต่พุ้มเฟืย เพื่

14:23อเอาใจซาศีอยู่อย่างนี้

14:24- ซาศีจะมีคุยด้วยแล้วนะ

14:27- โอ้... นี่เป็นของฝันครบรอบ

14:30หนึ่งปีที่เรามั่นกัน

14:33- เงินดิ้นหน่อยเอง เอียกตัว

14:35ไปเลยนะคะ

14:36- รีคะ คุณแม่อยากให้เราแต่งงาน

14:45กัน รีคิดว่าอย่างไรเหรอคะ

14:48- แต่งพรุ่งนี้เลยก็ได้ค่ะ

14:52- แต่ถ้าแต่ง รียังต้องออกง

14:55านสังคมทุกวัน เข้าป่าไปเป

14:58็นเดือนๆ ให้เป็นนี้หรือเปล่า

14:59คะ

15:00- แล้วมันไม่ดียังไงนะคะ

15:01- การที่ตรีออกงานสังคม ก็ค

15:05ือหาคอนดิชั่น

15:06- งานทุกอย่างของตรี ไม่ว่าจะ

15:10ห้างตลาด หรือว่าข้อกมาก็

15:13ลงตัวหมดแล้ว

15:15- ไม่เห็นต้องซีเรียสอะไรเลย

15:17- ช่างนะคะ พูดเรื่องอื่นดีกว่า

15:20- สัสสิรู้มาว่าตรีประมูล

15:25กำไรนี้ตัดหน้าเสียสถิตด้

15:26วย

15:56- อย่างนี้ก็เท่ากับเป็นการสร

15:56้างสัสตรูนะคะ

15:56- จัลมาตั้งนานอะไรเนี้ย? ดันมาข

15:59ายข้าวลาคาเดิม

16:00- ช่วงสงคาม ใครๆ เค้าสวยโอกา

16:03สขึ้นราคากันทั้งนั้น

16:04- ผมว่าเราต้องกัดการดิ motivates ทำให้

16:07มันเลิกขายข้าวให้ได้

16:08- ใจมันเลิกขายง่ายๆ มันคง

16:10ไม่ยอม點

16:11- ทำไมผมต้องสั่งของภูมฟัท哥ส

16:19มีมาขายด้วย สภาณ์บาทเมือนอย

16:21่างอยากจะขายได้เหรอ

16:22ผมว่า...

16:24คนที่ไม่เดือดร้อนกั ajudังนี้ย

16:25ังมีหยืดมากนะครับ

16:27คนพวกเน็ด ร้ åมจ่ายอยู่แล้ว

16:29พวกเล่า travel ช้ากาแฟ หรือเสือผ

16:32้าอะไรดีๆ

16:33ขายดีเป็นน้ำเทฐานแน่ๆครับ

16:36แต่ก็ต้องลงทรุนมหาสาร

16:39ผมว่ามันเสียงakesITT ROMANT

16:40เรื่องความเสียงนะครับ

16:41ผมอยากกลุ่นวาย

16:43อยู่อย่างนี้ผมก็สบายดีอยู่เน ganzen

16:54ทุ๊ย ถ้าเป็นสำหรัฐา แต่เอ

16:58าที่ว่า กูไม่เทื่อหรือ ว่า

17:01เจ้าความโลกยัดใส่หัวมึ

17:03งไม่ได้สิทธิ ต้องใช้เงินลง

17:07ทุนสองร้าน

17:09พูดเป็นเล่นไหนนก

17:11พูดจริงเวติ ใครๆก็อยากใช้ข

17:14องต่ำอาเทศกันทางนั้นแหละ

17:16พอวางพัศจําลูกหน้ากันไปล

17:17ายร้อยคน รวมกันก็ไม่ต่ำกว

17:20่าสองร้านขอไข้ทุ๊ย์ หน้า

17:22แหละ

17:39ชั

17:47ทำไมไม่เอาวะ กำไรเห็นเห็น

17:55คุณทาตี ได้ข่าวว่าของที่

18:02สั่งมาถึงแล้วเหรอครับ

18:05ข่าวไวดีนี่ครับ ต้องมาถึง

18:07ไว้ซาวนี่อย่าง

18:10คนค้าขายก็ต้องไวอย่างนี้หร

18:11อครับ

18:12แต่คุณทาตี นิจัยถึง จริ

18:14ง จริง

18:15เมื่อรับมัดจำไม่อั้น

18:16ahi ถ้าของไปส่งให้ลูกค้าไม่

18:18ได้

18:19ไม่ถูกค่าปรับหมดตัวแล้ว

18:21ครับ

18:21แล้วทำไมผมถึงยัด ต้องให้ลูก

18:26ค้าไม่ได้ ครับ

18:28Ank ม horizontally ona มาถึงแล้ว

18:30ผมสมมุตินะครับ

18:31ขอตัวก่อนนะครับ

18:48ปลดการฐาน พeledนายเร็ว ไปเบ่งไปไ

18:48หน

18:48ขอขั้นด้วยข่ารวนก่อนนะครับ

18:50ขณะนี้ เกิดเหตุเพลิงไม้ที่โ

18:51กดังเก็บสิงค้าที่ท่าเรื

18:52อก

18:53คลองเตอยโกดังที่ 9 โดยฟัยได

18:55้ลูกลามสร้างความเสียหายเป็

18:56นวงกว้าง

18:57ทางเจ้านะที่กำลังคกคุมเพล

18:58ิง

18:59ด้วยการระดมกำลังฉีดน้ำ พ

19:01ร้อมกับปิดกั้นพื้นที่

19:02และขอให้ประชาชนในบริเวณใ

19:04กล้เคียง ออกจากพื้นที่โดย

19:06ด่วน

19:44อุธ ข้อให้อุธ รุปข้อros ชั

19:45กตัวหนีทรัฐ ถูกไปได้นะครับ

19:46ให้ได้เรื่องข้าดเลยครับ

19:51หู ถูกอบนไหมครับ

20:02ป conceal

20:02ป่อย

20:29เป็นแห่ง

20:33ผมขอโทษ

20:42ขอโทษที่ไม่สามารถดูแลทรั

20:44บสงบัติ

20:48ตามที่สัญญาไว้ได้

21:02เธอเธอเตรียม

21:27ขอออกมานะอยู่กับฉันมานาน

21:29ต้องแต่รุ่นพ่อ

21:31เธอจะขายไปเลย

21:34ฉันทำใจไม่ได้วะ

21:39ตัดใช้ถว่ายตี

21:41อย่างน้อยก็มีเงินไปใจนี่บาง

21:43ส่วนนะเว้ย

21:46ประใจไกลไหมนก

21:47อุกสาห์ช่วยหาคนซื้อไหม

21:50เรื่องแค่นี้ประบายมากเพื่อน

21:56ตอนนี้คนซื้อจะมามาไหม

21:59ไม่ได้

21:59คุณประนบ

22:00คุณทาตรี

22:07กำลังรออยู่มาดีเลยครับเสีย

22:10โทษที

22:11มาถึงได้สักพักแล้วล่ะ

22:12เดินตรวจพื้นที่อยู่

22:14ไหนๆก็จะมาเป็นเจ้าของคนใหม่ท

22:16ี่นี่อยู่นะ

22:17อย่าบอกนะว่า

22:18แกติดต่อมันมาซื้อข้องมา

22:20ฉัน

22:22แกก็รู้ว่าฉันไม่ชอบมัน

22:26ฉันไม่ขายให้คนอย่างแกกลับไป

22:28ได้แล้ว

22:30ไอ้ตี

22:31อย่าทำเป็นเด็กเล่นขายของหน่อย

22:32สิวะ

22:34แกตกอ้องเฮียขายแล้วด้วย

22:36แกไม่รู้อะไร

22:37ของที่ฉันสั่งมาจากต่างประเทศ

22:39มาถึงไม่กี่ชั่วโมงโกรดัง

22:41ก็ถูกเขา

22:42แผมรุ่งขึ้น

22:43ก็มีของแบบเดียวกันออกมาขาย

22:45ด้วยคนยังมัน

22:48ไม่ขายก็ไม่เป็นอะไร

22:50เท่าเงินมาจำผมคืนมาก็แล้วกั

22:52น

22:55ว่าไงเอตี

22:56แกมีเงินมาคืนเสียเขาไหม

23:00แต่ฉันว่าไม่

23:03เพราะแกเอาเงินมาจำไปใจนี่หม

23:04ดแล้ว

23:05ตอนนี้ขนังบ้านก็ยังเรขาย

23:08อย่าทำเป็นโง่แกมหญิงหน่อย

23:10เลยเพื่อนละ

23:13ทำไมพูดอย่างนี้ว่า

23:14แกเป็นคนเชียให้ฉันดับออเด

23:17อร์ของมาใคร

23:25นึกว่าจะแน่สักแท่ไหน

23:28สุดท้ายมันก็โลกเหมือนกั

23:29นหละว่า

23:31แต่ถ้าไม่ได้คนสนิทอย่างผมช่

23:33วยพูดเอาไว้

23:34ก็ไม่สำเร็จง่าง craziest solvent

23:36อย่าลืมสินนำใจของผมนะครับ

23:38Seíss

23:38เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วง

23:41แต่ผมเนี่ย

23:42ถ้าจะสงสารไอทธläตีมันขึ

23:44้นมาแล้วสิ

23:45ที่ได้เพื่อนสนิทอย่างคουνเนี่ย

23:47ห่วงตัวเองเนี่ยครับ Seeds

23:51ผมยังไม่เห็นทางเลยว่า

23:53การที่หรอกไอทธาตีเอาของเข้

23:54ามาขายแล้ว

23:55จะทำให้มันเจ้งได้อย่าง troublesome

23:57ก็คอยดูแล้วกัน

23:59ของเทธาตีมันสั่งมาถึงวัน

24:01ไหร่

24:02ได้เห็นผู้ดีตกยากแน่

24:08แกร่วมมือกันไหมใช่ไหม

24:11เฮ้ย

24:13จะพูดอะไรต้องมีหนักฐานด้วย

24:15ถึงเป็นเพื่อน

24:17ฉันก็สองได้นะเว้ย

24:21ไอ้ปรี

24:22ฉันไม่ทำอะไรให้แก

24:27ถึงทั้งมาใช้ขนาดนี้

24:29มั่นไส่เว้ย

24:30พอยัง

24:32ทุ๊ย

24:33ทำเป็นผู้ดีตีนแดง

24:35มึงเองมันก็โรบมากเหมือนก

24:36ันเหล่าเว้ย

24:37ถึงกูจะวางแผนสรพัส

24:39แต่ถ้ามึงไม่โรบ

24:41มึงจะตกเป็นเหยื่อบคุณแม่

24:46ถ้ามึงคิดจะโทษ

24:48โทษความโรบความโง่ของตัว

24:50เองดีกว่ามาก

24:58ประเวลา

24:59สินตัวเอง

24:59พออุนมัน

25:02พออุนมัน

25:02หาไปข้ามัน

25:05มาเกิด

25:06พออุนมัน

25:11ตัวเอง

25:21เกิด

25:21ขอมัน

25:21ไว้ด้วย!

26:10ไว้ด้วย!

26:21ไว้ด้วย!

26:45หมดสภาพเยอะจริงจองหองไปเลยนะม

26:47ึงไงทาติ

26:48ฮะฮะฮะ

26:51เดี๋ยวกูจะช่วยส่งพ่อให้

26:53พันนะลง

27:03เฮ้ย ไว้ด้วย

27:05ไว้ด้วย

27:28ขอบคุณท่านมากนะครับ

27:31ถ้าไม่ได้ท่าน

27:32ผมคงไม่รอด

27:36ถ้าไม่ได้คุณตอนที่ผมรีกภาย

27:37ไปต่างประเทศ

27:39ลูกเมียร์ผมก็คงจะแย่เหมื

27:41อนกัน

27:44แล้วนี่คุณเจ้ายังไงต่อ

27:47ผมก็ต้องคืนเงินมาจำ

27:49และจ่ายค่าปรับให้ลูกค้า

27:50ทุกคนที่สั่งของไว้นั่นแหล

27:51ะครับ

27:55ที่เหลือ

27:57ก็เก็บไว้เป็นบทเรียนไม่ให

27:58้ง่อีก

28:00ถ้าคุณทำแบบนั้นเนี่ย

28:03คุณก็แทบจะหมดตัวเลยนะ

28:05มันจำเป็นครับท่าน

28:07สักษีของทาตรีพันธ์

28:09เป็นสิ่งเดียวที่ผมต้องรัง

28:10สาวให้ได้

28:13ผมจะไม่ยอมให้ใครมาว่า

28:14เหมือนคุณพ่อคุณแม่ผมใดข

28:16ัด

28:17ถ้าคุณมีอะไรให้ช่วย ก็บอกผมแล

28:26้วกัน

28:27อ๋อ

28:29ได้ขังว่าคุณมีผู้มั่นแล้

28:31ว

28:32ถ้าเกิดจะแต่งงานแล้วติดขั

28:33ดอะไรเนี่ย

28:34บอกผมได้เลยนะ

28:39ขอบคุณครับ

28:42แต่ผมมั่นใจในตัวสัสสิ

28:45ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น

28:48เธอจะอยู่ข้างข้างผม

28:59น้าอย่าให้พัตรีกับแม่ส

29:01ัสสิถอนมั่นกัน

29:12ขอบคุณครับ

29:14ขอบคุณครับ

29:15ขอบคุณครับ

29:37ขอบคุณครับ

29:48ขอบคุณครับ

29:58ในเมื่อตอนนี้พ่อตรีให้ไม่ได

30:00้

30:00น้าก็ต้อง

30:01ครับ

30:06น้ารู้

30:07ว่าทำอย่างนี้มันใจดำ

30:09แต่เพื่อแม่สัสสิน้าทำได้ท

30:11ุกอย่าง

30:30ผมยอมแล้ว

30:57ผมยอมแล้ว

30:59โอ้ว

31:00ก็คือสอบอยากมากเลย

31:02หลา 되�มทำได้ไหม

31:04อื ระดับชั้นอะ

31:06สอบพาดกับมุนแล้ว

31:09wydяла

31:09คิดเหมือนกันเลย

31:11นะบสิทย์ละ

31:12од อย่า

31:13รายนั้นไม่ต้องไม่ถามหรอก

31:15ที่หนึ่งของชั้นอยู่แล้ว

31:16อรกก็ไม่ขนาดนั้นรอบ

31:19อ๋อ

31:19สอบ可是不ราถามเลย

31:22คุณนี้ตาย

31:34ตัวจิตนั่งใจเว้ยว่าสอบ

31:35เผ็ดราจิตจะกลับไปดูแลคุณ

31:37ตา

31:39ไม่น่าเลย

31:44ท่านปุ่ยกระเซอกระแสมานานครับ

31:45ถือว่าท่านไปสบายแล้วนะ

31:50คุณราจิตทำใจเถอะนะครับ

31:59ส่วนนี้เป็นดึกษาลแจ้งคว

32:02ามประสงค์ของคุณโซม

32:11เมื่อคุณราจิตสอบเสร็จ คุ

32:13ณต้องกลับผู้เก็ดเพื่อไปรับ

32:15หมอระดกครับ

32:17อะไรนะคะ รับหมอระดก

32:32สมบัตรมากมายขนาดนี้ ทำไมคุ

32:35ณตาถึงยกให้ราจิตแล้วคะ

32:38แล้วอย่างนี้ นาเพศไทยกับนา

32:40เฟื้องฟ้า เราก็ยากคนอื่นอื่นข

32:42อจะว่าอย่างไรคะ

32:44คุณตาจิตไม่ต้องเป็นห่วง

32:45นะครับ ถ้านับกันตามสายเลือด

32:47แล้ว คุณตาจิตใกล้ชิดที่

32:48สุด

33:17ส่วนยากคนอื่นอื่น ไม่มีสิต

33:19อะไรในกล้องหมอระดกนี้

33:19จะได้รับสมบัตรอีกครึ่งหน

33:21ึ่ง

33:23นารี

33:35ถึงละจิต ตาขอโทษที่ผ่าน

33:38มาตาปล่อยให้แม่ของหลานลํา

33:39บาง

33:41เมื่อตาได้รับมอระดกจากทวด

33:42มา ตาก็ไม่คิดจะแบ่งให้น้องน

33:44้องได้มีกินมีใช้

33:46พอแม่หลานเสียไป ตาก็รู้สึก

33:49ผิด

33:50ถึงหลายปีที่ผ่านมา ตาจะเป็น

33:52คนดูแลหลานเอง

33:54แต่มันก็ไม่สามารถทดแทนค

33:55วามรู้สึกผิดได้เลย

33:57มะระดกของตา

33:59ตาฝากหลานดูแลร่วมกับลูก

34:01ชายของแม่สวงน้องสาวอีกคน

34:03ของตา

34:04เป็นการชดเชยความผิดทั้งหมด

34:07ขอให้หลานหัวเสียให้ตาด้วย

34:10ตาสม

34:14คุณตา

34:30คุณตา

35:23คุณตา

35:27คุณตา

35:45ตรีค่ะ ตรี

35:47ปันนี้

35:55สี

35:55สีเจ้าก็เปล่ามาทำไมอ่ะ

35:57เราแค่นัดเจอกัน

35:58เพราะสีอาจ่ายเงินข้าหุ้

36:00นร้านอาหาร

36:00ที่ตรีขายให้สีแค่นั้นมัน

36:01ใช่เหรอ

36:03ก็ใช่ค่ะ

36:06นี่ค่ะ

36:07เงินข้าหุ้นของตรี

36:10ขอบคุณครับ

36:23เหรอ

36:43นี่ งั้นเรามาลำรึกความหลังคร

36:48ั้งหยืนละดังกันดีกว่ะ

36:50ศีจังงาแล้วนะ ทำอะไรให้เกี่ยบค

36:52วามโพทบ้าง

36:52โหโห นิดตรี

36:54อื้ม

36:57มึงพาเมียกควมฐีมา อยากให้เม

36:59ียกควมโมยเงินก็ไม่เหรอ

37:01มึงแต่ว่าอย่าง Hej

37:03อย่าทำแบบนี้นะ เนี้ย นึกว่า

37:06จะหลงกล

37:07ไม่หลงกลหลักเหรอ คนแกร่น

37:09เจ้าเล่ชะมัด

37:10อยู่ที่ทำอะไรล่ะ ถ้าเครื่องมันซ

37:12ะเว้ย

37:13ไว้ตรีนี่ไง

37:15ไม่เป็นไหนวะ

37:34เฮ้

37:53เฮ้

37:53แด้กันไป พร้อมหามันถ้า

37:55เจอ แล้วก็เทือบมัน

38:00เฮ้ยเฮ้ย

38:07ไอ้กระทิงเทือน

38:09เฮ้ย

38:10เห้ย

38:10ไง ถ้าเศรย์ดาว

38:13นี่เป็นมีเรื่องของใครมีอีกแล

38:14้ว

38:20ยังเสน่ะแรงเหมือนเดิมแล้ว

38:22นะ ไอ้เศรย์ดาว

38:23ถึงขนาดจะทิ้งผลมาหยุดแ

38:24ก้เลยนะเฮ้ย

38:27ไม่คำ

38:28ฉันจะถูกผลกเขายืงตายแล้ว

38:29นะเฮ้ย

38:34เออ

38:35เราไม่ได้เจอเงินกี่ปีแล้ววะ แ

38:36อ้กระทิงเทือน

38:38ตอนนั้น 16 ก็ 10 กว่าปีแล้ววะ

38:41ตั้งแต่ตอนที่แกไปเรียนต่อเท

38:42ี่ยงกฤษ

38:44ตอนไปแถมติดสอบเก็บคะแนน

38:46ก็เลยไม่ได้เป็นส่งแก ยังสิ

38:48ดาษย์อยู่เลยวะ

38:49เฮ้ย จำได้ขนาดแล้วเลยหรอกวะ

38:52จำได้สิวะ

38:53แกกับฉัน ชื่อทาตรีเหมือน

38:55กัน

38:56เรียนอยู่ห้องเดียวกัน

38:58จนด้วยเพื่อนต้องตั้งฉันมาเรี

39:00ยกแทน

39:00จะได้ไม่ทุกสน

39:09ด้วย

39:09แล้วแกก็มีบูรณ์คุณกับ

39:10ฉัน

39:11ฉันจะไปลืมกันลงได้ไงวะ

39:12ไอ้กระทินเผื่อนมันจนแล้วไ

39:13หม

39:14มึงมีสิบแกร่งมันอ่ะ

39:15อย่าวมีเดินแล้วมาเจอกูนี่

39:19เฮ้ย

39:20เดี๋ยวลงน่ะเฮ้ย

39:23เฮ้ยรวม

39:29ไม่ต้องเจ็บ จำด้วยนะ

39:33คนต่อไปมา

39:40อย่างเหต London

39:41ไม่เจ็บ มีเรื่องกันยังไม่เจ็

39:43บเลย แค่นี้

39:45feof

39:47ต่อยกับอีกแอ่พ้น่ะ เดี๋

39:48ยวไม่เจ็บเรารู้คุ้วตีเลย

39:50ตีหนักสองหรือ

39:53ขโทษนะเซ

39:55แกต้องมาเจ็บตัวปีชั่วไ Mein Grandpa

39:57เห้ยขโทษทำไมวะ

39:59เราเพื่อนกัน

40:02อยู่ครีมรักบิท์เดียวกันด้

40:03วย

40:07และที่สำคัญ

40:08ฉันโคตรเกลียดเลย

40:10พวกที่ชอบบางแกคนอ่อนแอร์ก

40:11ว่า

40:11แล้วก็ดูถูกคน

40:15สบใจมากนะเว้ย

40:18ไปหาอะไรกินดีกว่า

40:19อยากกินอาหารปล่าง

40:23มันแพงอ่ะ

40:25ฉันไม่มีเงินหรอก

40:27ฉันเลี้ยง

40:28เงินนิดหน่อยเอง

40:28นี่คิดมากดิ

40:30เออ

40:31ไป

40:34ขอบใจนะ

40:35ที่ตอนนั้นแกนไปCheering

40:37จะรักหลังเกรยดทำไมวะ

40:39เราทุกคนมีคนเหมือนกัน

40:42และพอเรียนจบ

40:46แกไปทำอะไรต่อ

40:47ฉันสอบเข้าเรียนมหาวิที

40:50อะไรได้

40:52แต่ไม่มีเงิน

40:53ก็เลยเลือกทำงานทินครสวัสดั pięk

40:55เป็นคระดาชการฉันผู้น้อย

40:59แต่อีกไม่นาน

41:00ฉันจะได้เป็นเศษถีหร transgender

41:02เฮ้ย เป็นเศษถี

41:04อืม

41:05ฉันกำลังจะได้สมบัติจากล

41:06ุง

41:07ที่เป็นเศษถีเมืองฟูเก็ด

41:10เรื่องมันยาวอะ

41:12คือ

41:13แม่ฉัน

41:14ได้มระดกจากลุง

41:16แต่เขาไม่เอา

41:17เพราะโกรดลุงกับยาดๆ

41:19ก็เลยให้ฉันรับแทน

41:21ฉันก็เลยต้อง

41:34เรียกเมืองฟูเกิน

41:35เรียกเมืองฟูเกิน

42:01ไป

42:02คิดวึกแล้ว

42:04ทน์

42:04เก้ย

42:04แนะ

42:09ทับชน์

42:10ใช์

42:17ฉัน

42:18ฉัน Αผมชัน

42:28แค politicians

42:31PARK

42:34ไว้มี เดี๋ยวไป

42:47มี๊อลเปล่า มี๊อลเปล่า

42:51системไว้มีช่าง

42:55เป็นไพที่เธอร์

42:56เป็นไพที่เธอร์

43:00พ่อพ่อ

43:02สัตว์ที่เซือน แข่งใจไว้นะ

43:04เว้ย

43:04เธอจะพากกับไปลงหมอย

43:07กับพ่อสัน กับพ่อสันอยู่

43:09ไหน

43:13กับพ่อ

43:16พ่อ

43:25ได้ ได้ แล้ว

43:29มันไม่ได้ ได้ ได้ยินกัน

43:46เฮ้ล

43:54ไงจ้ะ แม่อันาคตเสร็จที

43:56นี้

43:57อีกไม่ที่วันก็ต้องเดินทาง

43:58ไปรับบรราษมระดบที่ฟูเก็ต

43:59แล้ว

44:00ฉันมาตื่นเต้นแทนนี้จิทธิ์

44:01จริงๆ

44:03เรากำลังจะมีเพื่อนสวยแหละ ดวย

44:05มาก

44:06อ๊ายๆ

44:16ฉันไม่เป็นไรหรอก

44:17ฉันแค่คิดถึงคุณตา

44:19แล้วจิต

44:38ฉันรู้ตอนนี้เธอเกลียดฉันเข

44:40้าใส่

44:40แต่ฉันมีเรื่องอยากบอกเธอ

44:45เรียนจบเมื่อไหร่ฉันจะแต่ง

44:46งานเกี่ยบพี่ขาจร

44:48ยินดีด้วยนะ

44:54ขอบใจ

44:56ที่ทำลงไปเพราะฉันรักพี่ขา

44:58จรมาก

45:01เธอจะบอกฉันทำไม

45:06เธอ

45:06ผู้ชายแบบนั้นอ่ะ

45:08หาได้ตามข้างถนนทั่วไป

45:10ถ้าเธออยากได้มากก็เอาไปสิ

45:16อุ้ย

45:18แรงถึงใจ

45:19เจ็บแพนเลย

45:24เจ็บ

45:25เจ็บ

45:29ถ้าผู้ชายแบบพี่ขาจรหาได้

45:30ตามข้างถนนี้

45:32เธอจะรักพี่ขาจรทำไมตั้งหลาย

45:33ปีเหรอ

45:37กูหลาปแพงนี้ก็ของพี่ขาต

45:38อนไม่ใช่เหรอ

45:45ก็ถ้าตอนนั้นฉันรู้ว่าเจ้

45:47าของกูหลาปนี้เป็นขยะ

45:52ฉันก็ยังเขียทิ้งไปนานแล้

45:54ว

46:00รอจิต

46:17ฉันว่าฉันจะเข้มแข็งแล้ว

46:19นะ

46:20แต่ฉันก็ทำไม่ได้

46:23ทำไมจะทำไม่ได้ล่ะ

46:25เมื่อกี้เธอเข้มแข็งมากแล้วนะ

46:30ถ้าทุกเครื่องมันจะต้องเกิด

46:31ขึ้นพร้อมๆกันด้วย

46:33ทั้งเรื่องพี่ขาจร

46:35ทั้งเรื่องคุณตา

46:37ถ้าคนอยากจะล้องให้

46:38ก็ต้องออกมาเลย

46:42การลองให้ไม่ได้หมายความว่าเธอ

46:44ออกแปนนะ

46:46แต่มันคือการยอมแล้วว่ากำล

46:47ังเสียใจ

46:55ไม่ต้องฝืนความรู้สึกตัวเ

46:57องหรอกนะ

46:58อยู่กับพวกเรา

47:00สลองนานเท่าไหร่ก็ได้

47:32แกนี่มันถึกสมชายยากระทิ่

47:34งๆ จริงๆ หรือไว้

47:36แน่อยู่แล้ว เพียมว่าเป็นเสร

47:38็จที

47:38กระดูขาแตก ที่คงแล้ว

47:44ดูเหมือนปากจะไม่เป็นอะไรเลยเนี่ย

47:51กระเป๋าฉันล่ะ

47:53อยู่นี่มีอะไร

47:56เป็นพวกแล้วเกิน

47:58มันมีเอกสารที่ฉันต้องใช้แ

48:00ปลแสดงตัวพระรับเมื่อระโด

48:01บอยู่เนี่ย

48:03รอแกหายก่อนเถอะแกจะไปไหนก็ไป

48:06แต่ฉันรอไม่ได้เถอะสิวะ

48:17อีกสิวะ

48:18อีกสิวะ

48:20อีกสิวะ

48:21อีกสิวะ

48:37ก็เป็นแกหาคุ้บไม่ให้ชัด

48:40แกก็พูดเกินไป

48:41สมบัติก็ของฉัน

48:43แค่ไปรับแทงแค่เนี่ย

48:44จะถึงคุ้บได้อย่างไรวะ

48:46แล้วทำไมแกไม่ไปรับเองวะ

48:48แกเปิดกระบอกเพื่อผ้าฉัน

48:51หยิบจดไม้มาอ่าน

48:53แล้วแกจะเข้าใจเอง

49:19ต้องไปแสดงตัวเป็นผู้รับโ

49:20มรดบพันธิ์เศษวัน

49:22ไม่อย่างนั้นจะถือว่าสลาสิ

49:23ทธิ์จากกองโมรดบ

49:24เปิดปริยายนี่เหนือเวลาอีก

49:26สองวันแกดูสภาพฉันตอนนี้

49:31สิ

49:34อีกสองเดือนฉันเดินได้หรือ

49:36เปล่ายังไม่รู้เลยอ่ะ

49:39แกช่วยฉันทีนะแกก็รู้บ้าน

49:42ฉันยากจนขนาดไหน

49:45ตั้งแต่พ่อตายแม่กับฉันก

49:48็ยิ่งระบากหนักกว่าเก่า

49:49ถ้าได้สอบบนั้นตรงนี้แม่

49:51ฉันจะได้สบายสะที

49:56ขอล้องข deleนะ ไอ้ส่วนเธอ

49:58ช่วยฉันอีกสรวงasser

50:03มันฉันจะตลองตัวไม่ได้ ledge ๆ อย

50:05่างนั้นเร็วว่่า

50:06จะไม่ม функร combining

50:08ไม่มีใครเข้าเห็นหน้าฉัน

50:10แม่แต่ลูมโสม

50:12เราก็ไม่เคยเจอกัน

50:14มีแค่สดหมายจากฎนายความเป็น

50:16หลับธาร Är

50:16ฉันเป็นใครก็เท่านั้นเอง

50:19ถ้าแกเอาจดหมายฉะบับนี้ไปแ

50:20สดงตัว

50:22เขาไม่สงสัยหรอก

50:23เป็นฉันไม่ง่ายอย่างนั้นฉัน

50:26ว่ายก็ทีนเทือน

50:33ฉันขอลองเถอะนะ

50:35ฉันไม่มีทางเลือกแล้ว

50:37อย่างไรก็ต้องเสียม

50:39น่ะเพื่อน

50:42พอเปิดพี่ในกรรม

50:43สมปัติโอนเป็นชื่อฉันหมด

50:45แกก็กลับได้เลย

50:48พอฉันหายเมื่อไร

50:49ฉันค่อยแสดงตัว

50:50ถ้ามีเรื่องอะไรตามมาน

50:52ฉันรับสิชอบเอง

50:53ฉันไม่ให้กลับเดือดร้อนหร

50:55อก

51:09เลือบไปพูดแกก็ต้องเยอะแล้ว

51:10ครับ

51:11กลับแกบ ไปเร็ว ไปเร็ว ไปเร็ว

51:28พวกนะครับ

51:31พี่กินทุกองก็กล่อยเลยที่ทุ

51:32กคนเห็น

51:39ทุกคนมองกลมแบบนั้นนะครับ

51:41ซึ่งบาวอย่างไรพูดแกนทำอะไรอ

51:43่ะ

51:44แร่น่ะต้องแล้ว

51:45ปาวไม่น่าจะใช่พวกเรียกกี่นะ

51:48ของโลกไม่พูดแกนทำแร่น่ะ

52:03นี่ พี่เยี่ยวเว่งบาวนักปะ

52:05ถ้าทุกคนทำอะไรที่กูเก็ดนี่

52:08อ๋อ ผมไม่ทุราพที่อายาที่นั่

52:10นไหนครับ

52:10ยากผมชื่อกุญโซ แค่ก็พอป๊

52:12าเสร็จปรองแสก

52:17อาย! โดยไงแล้ว จากล้าบางให้เรา

52:20โอเค!

52:23ตาย ตายแน่ จะไปทำได้ดีเชิงใหม่

52:27ถ้าจะตายถึงสิหรือแย่กล

52:28างกะเลของพ่าวนี้แหละ

52:31เอาต้องเบียกแล้ว ของมีค่าข

52:32องพูดมาให้หมด

52:34อย่าให้เหนือ ตริงข้าไป

52:41พี่หมา

52:48ก็ไปไว้

52:49พี่หมาที่ เป็นอย่างไรแม่เลย

53:07เฮ้ย! เฮ้ย!

53:09เฮ้ย!

53:12เฮ้ย ไฟ ไฟ ไฟ

53:32โต้นนะครับ เหมือนี้มีร้านหมอ

53:33แล้วสามอ่างไหมครับ

53:35ไม่รู้

53:37โต้นนะป่ะ เหมือนี้มีร้านหมอ

53:39แล้วสามอ่างไหมครับ

53:40ไม่รู้

53:44หมดคนไหมนะ ฉันจะช่วยแก้อยู่ที่

53:46สุด

53:49หาหมออยู่เหรอคุณ

54:10เป็นไงบ้างครับหมอ

54:12ผมพากาศูนย์ออกให้แล้ว

54:18ไหวไหมครับหมอ

54:19พูดถึงใคร

54:21หมอ

54:22หรือหมอ

54:24ถ้าหมอเนี่ย

54:28ไหว

54:30แต่หมอ

54:32หมอไม่รู้

54:34เคยรักษาแต่คน

54:35มัน

54:36เคยจะเคยรักษาหมอครั้งแรก

54:38ครั้งแรก

54:49มีอะไรอ่ะป่ะ

54:52พอดีผมต้องได้ไปพบย่านนะครับ

54:55หรือที่ไหนอ่ะ

54:56ให้คนไปส่งไหม

55:00ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน

55:01ผมไม่เคยมาบ้านเขาเลย

55:03อ้าว

55:04เพื่อรู้แต่ว่า

55:05ชื่อสม

55:07เป็นเศษทีใหญ่ของภูเก็ด

55:09บ้านเขาชื่อ

55:11บ้านสมส่งแสง

55:17คุณจะไปบ้านนั้นจริงๆ หรอ

55:19ถ้ามาไม่ทันเที่ยงคืน

55:35ถือว่าสลาสิทย์ใช่ไหม

55:38ใช่ครับ

55:39ถ้าคุณทาตรีไม่มาพายในเวล

55:41าที่กำหนด

55:41ถือว่าสลาสิทย์ในมรδαก

55:43กุณโซนครับ

55:44ก็เหลืออีกแค่ชั่วโมงเดี

55:47ยว

55:48จะมาทันไหมเนี่ย

55:50ไม่ทันเหรอ

55:51ฉัน hoppingนะ

55:52ลือทู้สุดพub c ca

55:54ดูสี่จนตอนกีมูลเข้าไปแล้ว

55:56จะมาทันในยังไง

56:00ไม่น่าชื่อเลยนะคะ

56:02เพราะมระدกเยอะๆ ขนาดนั้น

56:03ก็ยอมสลาสิทย์ด้วย

56:06ก็คงละอายใจม Braun

56:08ที่รู้ว่าแม่ของตัวเองเป็น

56:09ลูกชู

56:11ไม่น่าดายมาก็ดีแล้วนะ

56:13เฮ่ค่ะ

56:15ฉันพูดเรื่องจริง อย่าทำตัว

56:17เป็นคนดีนักเลยแม่เฟื้อง

56:25เฮ่ค่ะ ดูดูไฟก็ดับแบบน

56:27ี้

56:27หรือว่าโสบเขาจะโกรษที่เร

56:29านินทานหลากเขาค่ะ

56:34ผีเผอที่ไหน ไม่มี

56:38พี่จารย์

56:40ไป ไปดูเครื่องเปล่าไฟให้หน่อย

56:42ได้ค่ะ

56:51บ้านสงสองแส่ใช่ไหมครับ

57:02พี่เฟ พี่เฟ

57:05พี่เฟ

57:07พี่เฟ

57:07ทาตรีหรือเปล่าครับ

57:09ครับ

57:11ผมทาตรี

57:12มีแค่จดหมายมาแค่ดี

57:15จะรู้ที่ยังไงก็เป็นกวดจร

57:16ิง

57:18ขโมย

57:19ขโมยขึ้นมา

57:21ไปไหน

57:23พี่ชายหลงตัวเองที่เธอเคยด่

57:25า

57:25คือนาเธอเองเหรอ

57:27ใครแต่คิดว่าโลกจะกลมขนา

57:29ดนี้

57:29แถมยังก็มันยาติอยู่รวม

57:31บ้างกันอีก

57:31นาลี

57:35นาลีทำอะไรค่ะเนี่ย

57:38ราจิตสัญญาค่ะ

57:39ว่าราจิตจะดูแลทรับสมบัต

57:41รของคุ้งตาให้ดีที่สุด

57:43ผมได้รับหมอใหม่จัดทางการมา

57:44ให้มาจัดการจังคุ้งเชิง

57:46นันเป็นโจนสลัดที่คอยปร้

57:47นเรือราแวกนี้

57:48ต้นเดือจร้อนกับไป somewhere

57:49แล้วนอะไรกับบ้านสมสองสัย

57:53โทษที

57:55ไม่ถึงนานแล้วหละ

57:56ครับทราณ์

57:57ไม่ถึงทั้งทาง

57:58เพราะดีไหน ๆ ก็จะมาเป็นเจ้าข

57:59องใหม่ที่อยู่แล้ว

58:01นั่นชื่อเจ้า

58:03เย็นหลงตัวเองมากนักเลย

58:05มีชักล้าวว่าฉันเองหรอ

58:07อุตสาห์สอนเพราะว่าหวัง

58:08ดีอีกแท้

58:09ของนี้ใหม่เนี่ย

58:10โอเค รอโดนดีนะ

58:14ไม่ผัน

58:17ไม่ผัน

58:18หรูเลยมะ

58:19มันก็ไม่รู้อ่ะ

58:22บ้าหรอฟน มักคนใจร้าย

58:26ใครมากไหมที่ฉันต้องเจอ

58:31อยู่กับเธอ

58:32ฉันรู้สึกกลอดไพทย

58:37ร้อนหรือหน้าที่ต้องฝากฝัน

58:40ใครสักคนที่ฉันไว้ใจ

58:45ไม่มีใครอีกแล้วแค่คนเดียว

58:50ก็ต้อง

Category

Transcript

Comments

Recommended