- 3 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
😹
FunTranscript
00:00รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:02ไป
00:03สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:22ส่อยเผ็ดเส้นนี้เป็นของคุณหญ
00:24ิงสีมุ่นโยคคินครับ
00:25สำหรับของชิ้มต่อไปเป็นก
00:27ำไรข้อมือ
00:29ฝีมือของพระยายวิจิตศีลท
00:31ี่มีเพียงชิ้นเดียวในโลก
00:33กำไรนี้ราคาเริ่มต้นที่ 500 บ
00:37าทครับ
00:39ของหายยากเถอะด้วย
00:40ได้ยินมาว่าพระยายวิจิตศี
00:42égAudiann kaki
00:43พ่อมอบไข้คุณหญิงของท่
00:45าน
00:501,000
00:51บาทครับ
00:53ราคาอยู่ที่ 1,000 บาทครับ
00:56มีท่านไหนสนใจมั้ยครับ
00:581,000 บาทครับ
00:591,100 บาทครับ
01:001,100 ครับ
01:021,200 บาทค่ะ
01:041,300 บาทครับ
01:072,000 บาทครับ
01:092,000 บาทครับ
01:112,000 บาทครับ
01:132,000 บาทครับ
01:15ราคาอยู่ที่ 2,000 บาทครับ
01:192,500 บาทครับ
01:212,500 บาทครับ
01:24พี่ พาตี้
01:26ทําแบบนี้มันไม่เข้ากับว่
01:27าหักหน้าเตือสะผิดเอาวะ
01:30ก็ฉันอยากได้ได้ให้สะสี
01:31บ้ามพันบาทครับ สี่พัน
01:39ห้าพันบาทครับ
01:42หนึ่งมืน
01:53พี่ขาจร
01:55พี่ขาจรค่ะ
01:59สบายดีนะ
02:00สบายดี
02:01มันใจนามสวยเกินรังคู่เลยนะ
02:03เดี๋ยวเราเข้างานพร้อมกันไห
02:04ร่ม
02:23ใช่
02:24คำไรของพยาวิถิตสินตกเป็
02:27นของคุณทาตรี
02:28ทาตรีพันครับ
02:30สบายดี
02:31ครับ
02:46ขอทาตราบทางนั้น ขอบัตรเช
02:48ิญโดยครับ ขอบัตรเชิญโดย
02:49ครับ ขอบัตรเชิญ
03:08สี่จัน
03:12ไม่อยากรู้เลยนะคะว่าตรีชอบสะส
03:14ุขเครื่องประดับด้วย
03:16นึกผู้ชอบแต่กิละอัวดอร
03:17์สอีก
03:20มันก็ไม่แปลกอะไรไม่ใช่ด้วยคร
03:21ับสี
03:23แตกสิค้าเพราะว่าสีเนี่ย
03:26รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับคุณ
03:31ทุกส่อ
03:33ทุกหมุต
03:38สงสัย
03:39เราก็มารู้ฟื้อควรสัมพันธ
03:40์กันหน่อยแล้วมั้ย
03:43คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ
03:45แล้วถ้าไปสิถึงจะทำแบบนี้ไม
03:46่ได้แล้วคะ
03:48กอบเพราะว่าเธอเป็นเมียชั้
03:50น
03:58คุณพธ
03:59descriptions
03:59ไหนคุณふะว่าจะไม่มาเย่คะ
04:01ถ้าฉันไม่มา
04:03ฉันจะได้เห็นเธอพลอดรักกั
04:04บเอัยบ้านนี้ตอorsหน้าคนทางงาน
04:06ได้ไง
04:09ไม่ได้พลอดรักนะครับ
04:11国มยังไม่ได้ทำอะไร OVER
04:15มากข้อนเงี้ยฉันก็เคยทำเลย
04:19บอกเลยนะคุณพธ
04:20ถ้าเกิดว่าคุณยังงก
04:22ไม่ยอมซื้อบ้าน ALEXIMYIR
04:23ฉันจะเรียกข้นทั้งคุมเทฟมา
04:27ดูฉันกับตรี
04:28แบบสดสด
04:29อ้าวิ่งกว่าน้ำหมากใจ
04:32ไอ้ดูมือตาย
04:34เดี๋ยวผมก็เกี่ยวอะไรด้วย
04:37ไม่เกี่ยวไหม
04:38ด้างด้างคุณ
04:39โอ้ย
04:40โอ้ย
04:41โอ้ย
04:46เอา พี่ประจำยืนมองทัพสแสง
04:48อะไร
04:48ตามไปกับเทือกมันสิเว้ย
04:54เฮ้ย
04:54เฮ้ยเฮ้ยเฮ้ย
04:56เฮ้ยเฮ้ย
05:26เฮ้ย
05:26เฮ้ย
05:38เป็นไงป่ะครับ
05:40ตามมันไปสิเว้ย
05:42เฮ้ย
05:43เฮ้ย
05:47เฮ้ย
05:48โอ้ย
05:49โอ้ย
05:50ขอโทษครับ
05:51เป็นไงบ้างครับ
05:54เราทำไมไม่ดูบ้างละคะ
05:55เดินมายังไงเนี่ย
05:56เธอยังก็ไม่ดูเหมือนกันอะไร
05:58เมื่อนนั้นเธอก็ต้องหลบฉันได้
05:59แล้วสิ
06:00คุณ
06:00คุณเป็นคนเดินมาชนฉันเอง
06:02ฉันจะไม่เข้าไป installingดู
06:04ฉันถึงไม่เห็นคุณ
06:06แล้วทำไมไม่เข้าทางหน้า
06:07ถาม yariger
06:07ฉันจะต้อง contradc
06:11อ้าว
06:12ฉันรู้แหละ
06:14จะแอบเข้าไปงานใช่oral
06:16ฉันอย่างเธอ Gig
06:17มาตามตือฉันก็เยอะ
06:19จะบอกอะไรให้นะ
06:20เป็นผู้หญิงยิงเรือเนี่ย
06:21มาเที่ยวตามผู้ชาย มันไม่ดี
06:24ฉันไม่ได้ตามคุณกันแล้วกัน
06:26เย็นหลงตัวเองมากหนักเลย
06:27เฮ้ย!
06:30เฮ้ย!
06:30เฮ้ย!
06:30ปิดเธอ!
06:47เฮ้ย!
06:49เฮ้ย!
06:49เฮ้ย!
06:50เมาหน่อยได้ค่ะ
06:52พี่อ้าของอื่นเขา
06:59ตะ...มันแค้นนี้คะ
07:02ผู้ชายอะไร
07:03ปากเสีย หลงตัวเอง
07:05ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุป
07:09รอแล้ว
07:11นี่แหละจิต
07:13ดันบันอย่างต่างพี่ไปที่งาน
07:15เราก็เจอกันทุกวันที่รัจจ
07:17ิตขึ้นมาตรงเทพหรือแล้วนะ
07:19หือ
07:22บอกพี่มาใส่ดีๆ
07:25ว่า...
07:26ผู้หญิงในงานเลี้ยง
07:28มีแต่สวยๆ รวยๆ นี่คะ
07:31อย่าบอกนะว่ารัจจิตหึงพี่
07:36ห่วงตังหากค่ะ
07:40ห่วง...
07:40หรือว่าห่วง เอาดีๆ
07:46นี่รัจจิต
07:51เราเป็นคนรักกันนะคะ
07:53คนรักกันเอาไว้ใจกัน
07:54รัจจิตต้องเชื่อใจพี่นะคะ
08:02ค่ะ
08:03รัจจิตขอโทษนะคะ
08:05ค่ะ
08:07แล้วรัจจิตกลับพี่นังเมื่
08:08อไหน
08:09วันพรุ่งนี้ค่ะ
08:10รัจจิตเกงไตสุดา
08:12มากินมาพักบ้านสุดาหลายวั
08:14นแล้ว
08:16งั้นเดี๋ยวพี่พี่พี่อ่องพระจ
08:17ิต lotta.
08:20ได้stage
08:23ถ้ารัจจิตถึงปีนังเมื่อ 앞에
08:27relation
08:28ได้เมื่อจะต้นแล้ว मิ่บอก 15 บอก
08:31เครียนชุด मายก็ได้ค่ะ
08:32ตัวเลขมันแพง
08:33กันรัจจิตอีขึ้น匿นัวเ
08:38องนะ
08:39เดี๋ยวพี่พลักฎปรีบกลาด
08:40chor Breeıldı
08:45เดินทางปลอดภัยนะ พี่ไปแล้ว
09:04วันนี้วันหยุดนี่น่า แล้วพ
09:06ี่คาตรจะไปทำงานที่ไหน
09:13ที่นี่แน่ๆ นี่แยกๆ งอดอะไรพี่
09:39เข้าแค่ต้องทำหน้าที่คนรักก
09:41่อนก็เท่านั้นเอง
09:42พอเสร็จแล้วอ่ะ พี่ก็รีบก
09:44ลับอะไรมั้ย
09:45แล้วมาทำไมล่ะ
09:47ทำไมไม่ตามคนลักของพี่ไปปีนัง
09:49เลยหรอ
09:59พี่ขาจร
10:08สุดา
10:09ค่ะ
10:11นี่ รักจิต
10:12ไม่ได้ไปลงเรือหรอ
10:14หยุดถามอะไรที่ไม่ฉลาสักทีได
10:16้ไหมคะ
10:17ถ้าไม่รู้จะพูดอะไรเนี่ย
10:19ก็ช่วยตอบความจริงมาตรงๆ
10:21เธอค่ะ
10:30ฉันกับพี่ขาจรเรารักกัน
10:33นั่นแล้วความจริงที่เธออยากจะ
10:34ฟัง
10:41ถ้าเลยลมหัวเขาหลอกฉัน
10:44ชายคนรัก
10:46กับเพื่อนที่ฉันรักที่สุด
10:50ทำแบบนี้ได้ยังไง
10:51ไม่รู้สึกอะไรกันบ้างเลยหรอ
10:56ความรักมันไม่มีที่ว่างสำ
10:57หรับคนสามคนหรอกนะ
11:02พี่ขาตรเขาเลือกฉัน
11:05แล้วฉันก็หลักเขา
11:07มันก็เรียงไม่ได้ที่จะต้องเป
11:08็นแบบนี้
11:11ก็เลยโกหกฉัน
11:14ทำเหมือนฉันไม่คนโงก
11:16ใช่มีค่ะพี่ขาตร
11:18ใครPP � satu
11:22เกิดา
11:22แต่พี่กับตั้งจัยจะบอกอยู่แล้
11:24วหรือ
11:28แต่ก็ดีล่ะค่ะ
11:30พี่พี่พูดแบบนี้
11:33มันถึงทำให้ระจิตรู้
11:35ว่ะระจิตไม่เสียดายผู้ชายอยั
11:37งพี่เลย
11:41ส่วนเธอสุดา
11:43ถ้าเธอยองพูดกับฉันสงๆ เถ
11:45อะจัย
11:46stomach
11:47ก็ควงจะบีทางห้า
11:50เพราะคำว่าเพื่อนสำหรับฉั
11:52น
11:53มันมีค่ามากกว่าผู้ชายหล
11:55ายใจคนหนึ่ง
11:56แต่สิ่งนี้จะเสียใจที่สุด
12:01คือเธอหักหลังฉัน
12:09ฉันดักพี่คาตร
12:11ฉันยอมเลือกเขามากของความเป็
12:12นเพื่อนของเรา
12:15เธอจะโกรษจะเกลียดฉันก็แล้
12:16วแต่เธอ
12:17ในไหนฉันจะต้องทำแบบนี้
12:22กลับกันเธอแล้วจิ
12:23ที่นี่มันไม่มีที่ว่างสำหร
12:26ับคนสามคนหรอก
12:32ฉันกลับแน่
12:37แต่ก่อนที่ฉันจะกลับ
12:40ฉันต้องได้ค่าตอบแทนสำห
12:42รับการทรยศขังนี้บ้าง
12:45พี่
12:45พี่
12:47นี่ ดักจิต
12:52นี่คือค่าตอบแทน
12:54ถึงมันจะไม่สาสม
12:56แต่ก็ถือว่าฉันยอมเสียเป
12:57ลี่ยบ้างกันแล้วกัน
12:58แบบนี้
12:59เธอร์
13:00ทราย
13:01ข้าตอบนี้
13:07ข้าตอบทรัก
13:11ความพลาด
13:11ทราย
13:12ข้าตอบบนี้
13:27ก็การร้า
13:28ทราย
13:57เฮ้
14:11ชอบไหมค่ะ สาศี
14:13ชอบมากเลยค่ะ
14:17แต่ราคาตั้งหนึ่งมึง มันแ
14:19พงเกินไปนะคะ
14:21ถ้าเตรียวแต่พุ้มเฟืย เพื่อ
14:23เอาใจสาศีอยู่อย่างนี้
14:25สาศีจะมีคุยด้วยแล้วนะ
14:27โอ้ นี่เป็นของฝันครบรอบหนึ
14:30่งปีที่เรามั่นกัน
14:33เงินดิ้นหน่อยเอง เอ็กตัวไปเลย
14:35นะคะ
14:39ดีค่ะ
14:42คุณแม่อยากให้เราแต่งงานกัน ด
14:46ีคิดว่าอย่างไรเหรอคะ
14:50แต่งพรุ่งนี้เลยก็ได้ค่ะ
14:52แล้วถ้าแต่งตรียังต้องออก
14:55งานสังคมทุกวัน
14:57เข้าป่าไปเป็นเดือนๆ ให้เป็นนี้
14:59หรือเปล่าคะ
15:00แล้วมันไม่ดียังไงนะคะ
15:03การที่ตรีออกงานสังคม
15:05ก็พือหาคนดิชั่น
15:08งานรูปอย่างของตรี
15:22สัสสิรู้เมาว่าตรีประมูล
15:25กำไรนี้ตัดหน้าเสียสถิตด้
15:26วย
15:27อย่างนี้ก็เท่ากับเป็นการสร้
15:29างสัตรูนะคะ
15:31ไอ้พ่อค้าหน้าเลือดนั่นเห
15:32รอ
15:33ตรีไม่ชอบใส่เขาอยู่แล้ว
15:36ต่อให้ไปสัตรูกันจริง
15:38คนแบบนั้นก็ทำอะไรตรีไม่ได้เหร
15:39อคะ
15:42ไอ้ทารี ไอ้ระย mình
15:45มึงคิดว่ามึงเกิดมาลวยก็ก
15:47ว่ากู
15:47เป็นลูกหลานเจ้าพยาจะมาข้าม
15:49หัวกูได้ง่ายๆką masked
15:50หัววะ about it
15:51แต่วันน Morgen
15:52กูใช่มันขาดมากลาบตีนกู
15:54เลย
15:55กูเกียวที่หน้ามันมาตั้งนาอะไร
15:57aste
15:58ดันมาขายข้าวราคาเดิม
16:00ช่วงสงคาม
16:02ใครๆก็ชัวอยโอกาสขึ้นราค
16:03ากันทั้งนั้น
16:04ผมว่าเราต้องกัดการมันให้เด็
16:06กขาด
16:07ทำให้มันเลือกขายข้าวให้ได้
16:09ใจมันเลือกขายง่ายง่าย Москв ไม่ย
16:10อม blank
16:17ทำไมผมต้องสั่งของฝ folders ผมมีมาขายอ
16:19ันด้วย
16:20inst
16:20สภาพบ้านเมืองอย่างนี้จะขายได้
16:21อีก
16:22ผมว่า
16:24คนที่ไม่เดือดร้อนใหมีอยู่ Almost
16:26มากนะครับ
16:27คนพวกนี้พร้อมจ่ายอยู่แล้ว
16:29พวกเล่าป coping จะกàแฟ
16:31หรือสื้อผ้าอะไรดีๆ
16:33ขายดีเป็นเทน้ำเทฐานแน่ ๆ ครั
16:35บ
16:36แต่ก็ต้องลงทุนมหาศาล
16:38ผมว่ามันเสียหรือไม่จำเป็น
16:40เรื่องความเสียนะครับ
16:41ผมไม่อยากรุ่นวาย
16:42อยู่อย่างนี้ผมก็สบายดีเลยครับ
16:54ถุ๊ย!
16:56ถ้าเป็นศรรมฐา
16:58จะเอาถือวะ
16:59กูไม่เทื่อถ้า
17:01หissimo
17:05ต้องใช้เงินลงทุน 2 ล้าน
17:09พูดเป็นเล่นไหนน็บ
17:11พูดจริง ว่า ฟิ
17:13ใครๆก็อยากใช้ของต่ำม Verantwortung
17:14ค déplificialคน
17:18รวมกันก็ไม่ต่ำกด 2 ล้าน
17:21ขอให้มีคนน้ำของเขา parliament
17:24แล้วทำไมต้องเป็นชั้นวะ
17:26พ่อค้าคนอื่นก็มี
17:28แต่ไม่มีใครมีเงินเย็นเธ่ากั
17:30นนะเวย
17:31อ้ายตี
17:32แกร์ลองคิดดูดี ดีนะเวย
17:34พวกของใช้จำเป็นอย่างข้าวน้
17:36ำมัน
17:37แกก็ขายราคาถูกอยู่แล้ว
17:39จะขายของปุ่มๆราคาแพงบ้าง
17:41มันก็ไม่ผิดมีใช่เหรอวะ
17:43ไม่ได้กระทบอะไรคนยากคนจนด้วย
17:46ทำไมไม่เอาวะ
17:48กำไรเห็นเห็น
18:01ดีนี่ครับ จรงมาถึงมาถึงแล้
18:01ว走angers
18:01ค่าวว่าของที่สั่งมาถึงแล้
18:02วหร circulation
18:05ค่าว chestsดีนี่ครับ ต้องมาถึงมา
18:07ช้ามลัก
18:10ข้าขายенной tragicalanov ต้องไปอย่างนี้ล่
18:11ะครับ
18:12แต่คุณ Kostenทรีนี่ใจถึงจริง
18:14ๆ
18:15เปิดรับนี่ค่าจำไม่อั้น นี่
18:17ถ้าของไปส่งให้ลูกค้าไม่ได
18:18้
18:19ไม่ถูกคาปรับหมดตัวเลยเหรอ
18:21ครับ
18:25แล้วทำไมผมถึงนี้ส่งของให้ลู
18:26กค้าไม่ได้หรือครับ
18:27ในเมื่อของก็มาถึงแล้ว
18:29ผมสมมุตินะครับ
18:31ขอตัวก่อนนะครับ
18:48ขอขั้นด้วยข่าวดวนก่อนนะคร
18:49ับ
18:49ขนาดนี้เกิดเหตุเพิงใม้ที่
18:51โกดังเก็บสินค้าที่ท่าเร
18:52ือก คลองเต๋ยโกดังที่ 9
18:54โดยไฟได้ลุกลามสร้างความเส
18:56ียหายเป็นวงขวาง
18:57ทางเจ้าน่าที่กำลังฆพคุม
18:58เพลิง
18:59ด้วยการระโดมกำลังฉีดน้ำ
19:00พร้อมกับปิดการพื้นที่
19:02และขอให้ประชาชนในบริเวณใ
19:04กล้เคียง
19:04ออกจากพื้นที่โดยดวด
19:20พวกใช้ อีกมัน หรือ ปืน ชาต
19:21ิ แก็ คงอีกแล้ว ย...
19:44พร้อบ ข้อมือได้นะครับ เว้า
19:46ได้ยังได้ครับ
19:51โอ้ รูปก่อนไว้ครับ
20:25โอ้ ขอโทษที่ไม่สามารถดูแล
20:44ทรับสมบัตตามที่สัญญาไว
20:48้ได้
20:50โอ้ ขอโทษที่ไม่สามารถดูแล
20:53ทรับสมบัตตามที่สัญญาไว
20:58้
21:19โทษที่ไม่สามารถดูแลทรับส
21:21มบัตตามที่สัญญาไว้
21:27ขอโอ้กมาได้อยู่กับฉันลอด
21:28นานน่ะแต่รุ่นพ่อ
21:31เราจะหายไปเลย
21:34ฉันทําใจไม่ได้ว่ะ
21:39ตัดใช้ถือว่ายตี
21:41อย่างน้อยก็มีเงินไปจ่ายนี่บ
21:42างส่วนนะเว้ย
21:46ปรับใจไงไม่น้ม
21:47อุตสาทช่วยหาคนซื้อไหม
21:50เรื่องแค่นี้
21:51ประบายมากพวกน
21:56ตอนนี้คนซื้อจะมาเมื่อไหร่
21:59กุณประดบ
22:06คุณคาตรี
22:06บารอควดีได้ครับ LAUGHTER
22:10โทษทิ มาถึงได้สักพักแล้ว
22:12ล่ะ
22:12เดินตรวจพื้นที่อยู่
22:14� پاسไหน ก็จะมาเป็นที่สาวคนใหม
22:15่ที่นี่อยู่ ล่ะ
22:17อย่าบอกนะว่าแกติดต่อมัน
22:19มาซื้อข้องมาชั้น
22:22แกก็รู้ว่าฉันไม่ชอบมัน
22:26ฉันไม่ขายให้คนอย่างแก กลับไป
22:27ได้นะ
22:30เอ่ตี
22:31refinยังทำเป็นเด็กเล่นขายของหน่
22:32อยสิวะ
22:34แกตกนิม أtar에는ขาย 갔とう้วย
22:36แกไม่รู้อะไร
22:37ของที่ฉันสั่งมาจากต่างประเทศ
22:39มาถึงไม่หีชั่วโมงกลัดнокก
22:41็ถูกเผา
22:42แถมรุ่มขึ้น
22:43ก็มีของแบบเร Dawg ครั้นออกมาขาย
22:44Д้วยคนกับมัน
22:48ไม่ขายก็ไม่เป็นอะไร
22:50เข้าเงินมาจำผมคืนมาก็แล้วก
22:52่อน
22:55ว่าไงเอติ
22:56แกนมีเงินมาคืนเสี่ย Master abrasive
23:00แต่ฉันว่าไม่
23:03เพราะแกเอาเงินมาจำไปใจนี่หม
23:04ดแล้ว
23:05ตอนนี้ขนาดบ้านก็ยังเรขาย
23:08อย่าทำไปโง่แกมหญิงเลยเพื่อนล
23:10ะ
23:13ทำไมพูดอย่างนี้ว่ะ
23:16แกเป็นคนเชียให้ฉันดับออเด
23:17อร์ของมาถ่าย
23:25นึกว่าจะแน่สักแท่ไหน
23:27สุดท้ายมันก็โลกเหมือนกั
23:29นเหล่าว่า
23:31แต่ถ้าไม่ได้คนสนินอย่างผม
23:32ที่ได้เพื่อนสนินอย่างขู chut
23:47ห้วงตัวเองนะครับเสี่ย
23:51ผมยังไม่เห็นทางเลยว่า
23:52การที่หลอกเตรียวของเข้ามาขาย
23:54แล้ว
23:55จะทำให้มันเจ้งได้ยังไง
23:57ก็ค่อยดูแล้วกัน
23:59ของเทียทาตีมันสั่งมาถึงว
24:01ันไหร่
24:02ได้เห็นผู้ดีตกยากแน่
24:04แกร่วงมือกันมั้ยใช่ไหม
24:11เฮ้ย
24:13จะพูดอะไรต้องมีหลักฐานอ่ะ
24:15ถึงเป็นเพื่อน
24:17ฉันก็ฟองได้นะเว้ย
24:21ไอ้ปรี
24:22ฉันไม่ทำอะไรให้แก
24:27ถึง Gundot มัน הא�ะ
24:29มันไซ่เว้ย
24:30พ่อยัง
24:33พรัมเป็นผู้ดี ๆ แดง
24:35มึงเองมันก็โรบมากมันกั
24:36นorcะ
24:37ถึงกูจะวางแผน jotพัด
24:39แต่ถ้ามึงไม่โรก
24:41มึงจะตกเป็นเยี่ยวกูปิษัติ
24:46ถ้ามึงคิดจะโทษ
24:48โทษความโรบความง่ะก从ตัว
24:50เองดีกว่ามัก
24:58กลับมาก
25:21ไว้ด้วย!
25:51กลับกลับ!
26:21เฮ้ หย หย
26:25หย
26:26หย
26:29หย
26:31หย
26:31หย
26:31หย
26:32หย
26:44หมดภาพเจอร์จริงจองหองไปเลยนะ
26:47มึงไงทาเต
26:51เธอกูจะช่วยส่งข้อให้
26:53พันนะลง
27:03เฮ้ หายวะ
27:05หายลุ
27:28ขอบคุณท่านมากนะครับ
27:31ถ้าไม่ได้ท่าน
27:32ผมคงไม่รอด
27:36ถ้าไม่ได้คุณตอนที่ผมรีบภาย
27:37ไปต่างประเทศ
27:39ลูกเมื่อผมก็คงจะแย่เหมือนก
27:41ัน
27:44แล้วนี่คุณเจาอย่างไรต่อ
27:47ผมก็ต้องคืนเงินมัดจำ
27:49และจ่ายค่าปรับให้ลูกค้า
27:50ทุกคนที่สั่งของไว้นั่นแหล
27:51ะครับ
27:55ที่เหลือ
27:57ก็เก็บไว้เป็นบทเรียนไม่ให
27:58้ง่อีก
28:00ถ้าคุณทำแบบนั้นเนี่ย
28:02คุณก็แทบจะหมดตัวเลยนะ
28:05มันจำเป็นครับท่าน
28:07สักษีของทาตรีพันธ์
28:09เป็นสิ่งเดียวที่ผมต้องรัก
28:10สาวให้ได้
28:13ผมจะไม่ยอมให้ใครมาว่า
28:14เหมือนคุณพ่อคุณแม่ผมได้ข
28:15ัด
28:16ถ้าคุณมีอะไรให้ช่วยก็บอกผมแล
28:26้วกัน
28:27อ๋อ
28:29ได้ขังว่าคุณมีคู่มั้นแล้
28:31ว
28:32ถ้าเกิดจะแต่งงานแล้วติดขั
28:33ดอะไร
28:34บอกผมได้เลยนะ
28:38ขอบคุณครับ
28:40แต่ผมมั่นใจในตัวสาสิ
28:45ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น
28:48เธอจะอยู่ข้างข้างผม
28:59น้าอย่าให้พ่อตรีกับแม่
29:00สาสิถอนมั่นกัน
29:13แม่ค่ะ สาสิว่า
29:17ถ้าพ่อตรีรักแม่สาสิ
29:25ก็คงเข้าใจว่าออกน้านะ
29:27น่าคงปล่อยให้แม่สาสิไปล
29:28ำบากไม่ได้หรอก
29:35น่าสาสิแล้วค่ะ
29:38กินยังไง
29:45ขอโทษนะคะตรี
29:46ขอโทษนะคะตรี
29:49สาสิขอโทษ
29:53น่ามีลูกสาวคนเดียว
29:55ความสุขของลูกคือทุกอย่าง
29:57ในชีวิตน่า
29:58ในเมื่อตอนนี้พ่อตรีให้ไม่ได
30:00้
30:01น่าก็ต้องครับ
30:06น่ารู้
30:07ว่าทำอย่างนี้มันใจดำ
30:09แต่เพื่อแม่สาสิน่าทำได้ทุ
30:11กอย่าง
30:30ผมยอมแล้ว
30:49ผมยอมแล้ว
30:59โอ้โห วันนี้ก็ค่อยสอบยากมา
31:01กเลย
31:02นารีวันทำได้ไหม
31:05ระดับฉันอ่ะ สอบผ้านกระบุ
31:07้นแล้ว
31:09คิดเหมือนกันเลย
31:11แล้วแล้วติดล่ะ
31:12โอ้ย รายนั้นไม่ต้องไม่ถามหร
31:14อก
31:15ที่หนึ่งของฉันอยู่แล้ว
31:16อื้อ ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก
31:19ไม่ได้ถามเลย
31:22คุณฮีจาร
31:33เมื่อจิตตั้งใจเหมือนว่าสอ
31:35บเสร็จแล้วจิตจะกลับไปดูแล
31:36คุณตา
31:39ไม่นานเลย
31:43ท่านปุ่ยกระเซอกระแสมานานครับ
31:46ถือว่าท่านไปสบายแล้วนะ
31:50คุณฮีจาร์ดนั้น
31:51คุณฮีจาร์ดนั้น
32:17อะไรนะคะ
32:18คุณฮีจาร์ดนั้น
32:32สมบัติมากมายขนาดนี้
32:34ทำไมคุณตาถึงยกให้ราจิตแล
32:36้วคะ
32:38แล้วอย่างนี้
32:39นาแพทย์ทายกับนาเฟื้องฟ้
32:40า
32:41เราก็ยาติคนหนึ่งขอจะว่าอย่
32:42างไรคะ
32:44คุณราจิตไม่ต้องเป็นห่วง
32:45นะครับ
32:45ถ้านับกันตามสายเลือดแล้ว
32:47คุณราจิตใกล้ชิดที่สุด
32:50ส่วนยาติคนอื่นอื่น
32:51ไม่มีเสร็จอะไรในกล้มมราดก
32:52นี้
32:55แต่ไม่ใช่คุณราจิตของเดียว
32:56นะครับ
32:57ที่ได้รับมราดก
32:59ลองอ่านในกระสานที่เหลือดูคร
33:00ับ
33:12เขาเป็นใครกันคะ
33:14เป็นลูกของน้องสาวอีกคนหนึ
33:15่งของคุณโสม
33:16นี้สักเป็นนาคุณราจิต
33:18และเขาจะได้รับสมบัติอีกคร
33:21ึ่งหนึ่ง
33:26นารี
33:34นาย
33:35ถึงรัดจิตตาขอโทษที่ผ่
33:38านมาตาปล่อยให้แม่ของหลานรำ
33:39บาง
33:40เมื่อตาได้รับมราดกจากทวด
33:42มา
33:43ตาก็ไม่คิดจะแบ่งให้น้อง- น
33:44้องได้มีกินมีใช้
33:46พอแม่หลานเสียไป
33:48ตาก็รู้สึกผิด
33:50ถึงหลายปีที่ผ่านมาตาจะเป็น
33:52คนดูแลหลานเอง
33:53แต่มันก็ไม่สามารถต้ดแทน
33:55ความรู้สึกผิดได้เลย
33:57มรดกของตา
33:59ตาฝากหลานดูแลร่วมกับดูก
34:01ชายของแม่สวงน้องสาวอีกคน
34:03ของตา
34:04เป็นการชดเชยความผิดทั้งหมด
34:07ขอให้หลานหงสีให้ตาด้วย
34:10ตาสม
34:14คุณตา
34:32คุณตา
35:02เธอเยี่ยวกับภาพ
35:45ตรีค่ะ ตรี
35:47อันนี้
35:55สีเจ้าก็เปล่ามาทำไมอ่ะ
35:57เราแค่นัดเจอกัน
35:58เพราะสีอาจ่ายเงินข้าหุ้
36:00นร้านอาหาร
36:00ที่ตรีขายให้สีแค่นั้นไม่ใช
36:01่เหรอ
36:02ก็ใช่ค่ะ
36:06นี่ค่ะ เงินข้าหุ้นของตรี
36:10ขอบคุณครับ
36:16แล้วทำไมต้องนัดเจอกันที่สถาน
36:18ีรถไฟบางปอกน้อยด้วย
36:19ผมจะไปเชียงใหม่ นี่มันรถไฟส
36:21ายใต้
36:22มันก็ต้องมีแผนกันหน่อยส
36:24ีค้ะ
36:25ใครๆก็รู้ว่าตรีจะไปเหนือ
36:28สีก็เลยนัดเจอตรีใต้สะเลย
36:30เขาจะได้หากเราไม่เจอ
36:31สีฉลาดใช่ไหมคะ
36:34สีจะทำแบบนั้นไปทำไมอ่ะ
36:36ตรีจะไปที่ไหน
36:38สีก็จะไปที่นั่นแล้วค่ะ
36:40เบือบหัวแก่เต็มถ่น
36:44งั้น
36:44ols
36:50อยากทำแบบนี้นะ
36:53หนึ่งครصل ไม่หลงคนเหล็กๆ
37:10ยืนทำอะไรล่ะ จะฮึกมันซะเว้ย
37:13ไว้ ตรีนี่ไง
37:15อ้าว! ตรีน! ตรีน! ตรีน!
37:18ตรีน!
37:23เฮ้ย!
37:24ไม่เป็นไหนวะ
37:34เฮ้ย!
37:53เฮ้ย!
37:53แด้กันไป
37:54พร้อมหามาถ้าเจอ
37:56แล้วก็เทือบมัน
38:00เฮ้ย!
38:07ไอ้กิทิงเทือน
38:09เฮ้ย!
38:10ไง ไอ้ใส่ดาว
38:13นี่เป็นมีเลือกอาคายมีอีกล
38:14่ะ
38:20ยังเสน่ะแรงเหมือนเดิมแล้ว
38:22นะไอ้ใส่ดาว
38:23ถึงขนาดจะทิ้งผลวงว่าห
38:24ยุบแกเลยนะเฮ้ย!
38:27ไม่ขำ
38:28ถ้าจะถูกผลวงเขายึงตายเอา
38:29นะเฮ้ย!
38:34เออ
38:35เราไม่ได้เจอเงินกี่ปีแล้ววะ ไ
38:36อ้กิทิงเทือน
38:37ตอนนั้น 16 ก็สิบกว่าปีแล้ว
38:40วะ
38:41ตั้งแต่ตอนที่แกไปเรียนต่อเท
38:42ี่ยงกิจ
38:43ตอนไป
38:45แทนติดสอบเก็บคะแนน
38:46ก็เลยไม่ได้ไปส่งแก
38:47ยังเสียดาอยู่เลยวะ
38:49เฮ้ย!
38:50จำได้ขนาดแล้วเลยเหรอวะ
38:52จำได้สิวะ
38:53แกกับฉัน
38:54ชื่อทาตรีเหมือนกัน
38:56เรียนอยู่ห้องเดียวกัน
38:58จนเพื่อนเพื่อน
38:59ต้องตั้งฉันมาเรียกแทน
39:00จะได้มีสับสน
39:01ของอย่างนี้
39:03มันไม่ได้เจอกันบีบ่อยนี่เว้
39:04ย!
39:05ก็เลยประทับใจ
39:06ก็ด้วย
39:09แล้วแกก็มีบุญคุณกับฉั
39:10น
39:10ฉันจะไปลืมเกลงได้ไงวะ
39:12ไอ้กันทีเขือนมันจนแล้วไ
39:13หม
39:13มึงมีสิปแกร่งมัน
39:15จะเอามีเดินแล้วมาเจอขูนี่
39:19เฮ้ย!
39:20เฮ้ย!
39:20เจียรุงหน้าไง
39:21ไปเดี๋ยววะ
39:21เฮ้ย!
39:23เฮ้ย!
39:23หลวง!
39:24ไปก็น
39:25ก็นี่
39:28ก็นี่
39:29ไม่ต้องเจพ
39:30จำด้วยนะ
39:33ขอเท่าไปมา
39:38อืม!
39:40ไปเจพ
39:42มีเรื่องกันยังไม่เจบเลยแค่น
39:43ี้
39:45อืม
39:47ออกก็อายแพ้นะ ยังไม่เจบเธอถ
39:49ูกครูตีเลย
39:50ตีหนักสังวะ
39:53ประโทษนะเว้ย
39:55แกต้องมาเจบตัวมาช่วยใบชัน
39:56แท้ไท้
39:57เฮ้ย ประโทษทำไมวะ
39:59เราเพื่อนกัน
40:00ชื่อก็เหมือนกัน
40:02อยู่ทีมดักบีเดียวกันด้วย
40:06และที่สำคัญ
40:08ฉันโคสเกลียดเลย
40:09พวกที่ชอบบางแกคนอ่อนแอกกว
40:11่า
40:11แล้วก็ดูถูกคน
40:15พอใจมากนะเว่ย
40:18ไปหาอะไรกินดีกว่า
40:19อยากกินอาหารพลัง
40:23มันแพงอ่ะ
40:25ฉันไม่มีเงินหรอก
40:26ฉันเลี้ยง
40:27เงินนิดหน่อยเอง ดีคิดมากดิ
40:30เออ...
40:31ไป
40:34ขออบใจนะ
40:35ที่ตอนนั้นแกมีรังเกิดฉัน
40:37จะรังเกิดทำไมวะ?
40:39เรolesกคนวิ่งควรเหมือนกัน
40:46แล้วพู้เรียนจบ 85% ได้ไปทำอะไรต่
40:47อ?
40:49ฉันสอบเข้าเรียนมาหาวิที
40:50อะไรได้
40:51แต่ไม่มีเงิน
40:53ก็เลยเลือกทำงานที่นัวครสวรรร
40:54ยา
40:55เป็นคตาร์ชาร кажетсяผู้น้อย
40:59แต่อีกไม่นาน
41:00ฉันจะได้เป็นเศษฐีเลยนะเว juntos
41:02เป็นเศษฐี
41:04อื้ม
41:05ฉันกำลังจะได้สมบัสจากรุ
41:06ง
41:07ที่เป็นเศษฐีเมืองภูเกต
41:10เรื่องมันยาวอ่ะ
41:12คือ...
41:13แม่ฉันได้มระดกจากลุง
41:16แต่เขาไม่เอา
41:17พบโกรดลุงกับยาดๆ
41:19ก็เลยให้ฉันรับแทน
41:21ฉันก็เลยต้อง...
41:34พี่ไปเถอะกันเถอะ
41:34ไป
41:45เย้น
41:46เย้น
41:46เย้น
41:46เย้น
41:49เจ้ามา!
42:34หรื้องเมื่อสัญญาห์
42:35เบี่ยมอีกเป็นความรู้สึก
42:36เผี่ยมอยู่ สุดว่าจะสัญญาห์
42:50โอเค ขอบคุณ
42:53เชื่อเงินเชื่อน
42:57เชื่อเชื่อน
42:59พ่อ
43:02เชื่อเชื่อน
43:03ข่ายใจไว้นะเว้ย
43:04ฉันจะพากไปลงหมอย
43:05กระเบาพร้อมเธอนอยู่ไหน
43:10เชื่อเบา
43:13พ่อ
43:26ฉันมีกัน
43:53ไงจ๊ะ แม่อนาคตเสร็จทีนี้
43:56อีกไม่ทีวันก็ต้องเดินทาง
43:58ไปรับบราดกที่ฟูเกตแล้ว
44:00ฉันมาตื่นเต้นแทนในจิตจร
44:01ิงๆ
44:03เรากำลังจะมีเพื่อนสวยแหละด้
44:05วยมาก
44:15ฉันไม่เป็นไรหรอก
44:17ฉันแค่คิดถึงคุณตา
44:18แล้วจิต
44:38ฉันรู้ตอนนี้เธอเกรียดฉันเข
44:40้าไซ่
44:40แต่ฉันมีเรื่องอยากบอกเธอ
44:45เรียนจบเมื่อไหร่ฉันจะแต่ง
44:46งานจับพี่ขจร
44:48ยินดีด้วยนะ
44:54ขอบใจ
44:56ที่ทำลงไปเพราะฉันรับพี่ขจ
44:58รมาก
45:01เธอจะบอกฉันทำไม
45:05ผู้ชายแบบนั้นอ่ะ
45:07หาได้ตามข้างถนนทั่วไป
45:10ถ้าเธออยากได้มากก็เอาไปสิ
45:16อุ้ย
45:17อุ้ย
45:18แรงถึงใจ
45:19เจ็บแพนเลย
45:21อ๋อ
45:21อ๋อ เป็นไรอ่ะ
45:23เจ็บ
45:24อื้อ
45:28ถ้าผู้ชายแบบพี่ขจรหาในต
45:30ามข้างถนนี้
45:32เธอจะรักกับพี่ขจรทำไมตั้งห
45:33ลายปีเหรอ
45:37กูหลาบแพงนี้ก็ของพี่กระต
45:38อนไม่ใช่เหรอ
45:45ก็ถ้าตอนนั้นฉันรู้ว่าเจ้
45:47าของกูหลาบนี้เป็นขยะ
45:52ฉันก็ยังเขียทิ้นไปนานแล้
45:54ว
46:00นอจิต
46:04อุ้ย
46:17ฉันว่าฉันจะเข็มแข็งแล้ว
46:18นะ
46:20แต่ฉันก็ทำไมได้
46:22ทำไมจะทำไมได้ล่ะ
46:25เมื่อกี้เธอเข็มแข็งมากแล้วนะ
46:27อุ้ย
46:30ทำไมทุกเรื่องมันจะป้องเกิดขึ
46:31้นพรมๆกันด้วย
46:33ทั้งเรื่องพี่ขอจร ทั้งเรื่องคุ
46:36ณตา
46:37ถ้าจะอยากจะลองให้ ก็นอกออกมาเลย
46:41การลองให้ไม่ได้หมายความว่าเธอ
46:43อดแอนะ
46:46แต่มันคือการยอมแล้วว่าเธอก
46:47ำลังเสียใจ
46:55ไม่ต้องฝืนความรู้สึกตัวเ
46:57องหรอกนะ
46:58อยู่กับพวกเราจะลองนานเท่าไหร่
47:01ก็ได้
47:06ด้วย
47:32แกได้มันถึกสมชายยาก็เธอเธ
47:34อจริงๆหรือเว้ย
47:35แน่อยู่แล้ว เธอยังมันเป็นเส
47:38ร็จที
47:38กระดูข้าแตก สิคงแล้ว ดูเหม
47:44ือนปากจะไม่เป็นอะไรเลยอ่ะเนี่ย
47:51กระเป๋าเชล่า อยู่นี่ มีอะไร เป็นห
47:56ัวกแล้วเกิน
47:58มันมีเอกษาสาร ที่เธอต้องใช้
48:00แปลแสดงตัวเข้ารับว่าระ
48:01ดบอยู่แล้วสิ
48:03รอแกหายก่อนเกิด แล้วแกจะไปไ
48:05หนก็ไป
48:06แต่ฉันรอไม่ได้เธอสิวะ
48:17ไอ้เซอดาว ถ้าฉันขอให้แก
48:20ช่วยอะไรฉันอีกสักครั้งจะได้ร
48:21ึเปล่าวะ
48:23ก็ว่ามาเลยเพื่อน ก่อนฉันจะไปเชิ
48:25งใหม่ อยากขออะไรขอมาเลย
48:30แกช่วยปลอมตัวไปรับบรรด
48:32กที่ผู้เกิดแทนทะทีสิวะ
48:33เฮ้ย จับบ้าหรือไง อยู่ใจฉ
48:37ันปลอมตัวให้เป็นแก หาครก
48:38มาให้ชัด
48:39แกก็พูดเกินไปสมบัติก็ข
48:42องฉัน แค่ไปรับแทงแค่เนี่
48:44ย จะถึงครกได้ยังไงวะ
48:46แล้วทำไมแกไม่ไปรับเองวะ แกเป
48:49ิดกระบอกเพื่อผ้าฉัน หยิบจ
48:51ดไหมมาอ่าน แล้วแกจะเข้าใจเอง
49:19ต้องไปแสดงตัวเป็นผู้รับบ
49:20รรดกพันให้เจ็ดวัน ไม่อย่าง
49:22นั้นจะถือว่าสลาสิบจากกอง
49:23บรรดก โดดปริยาย
49:25นี่เหนือเวลาอีกสองวัน
49:30แกดูสภาพฉันตอนนี้สิ
49:33อีกสองเดือน ฉันเดินได้หรือ
49:35เปล่า ยังไม่รู้เลย
49:36แกช่วยฉันทีนะ แกก็รู้บ้าน
49:42ฉันยากจนขนาดไหน
49:45ตั้งแต่พ่อได้แม่กับฉันก
49:47็ยิงระบากหนักกว่าเก่า
49:49ถ้าได้สบบาตตรงนี้ แม่ฉั
49:51นจะได้สบายสถิ
49:55ขอล้อง MIC限นะ เดี๋ยว
49:58ช่วยฉันอีกสักครั้ง
49:59ปรอมตัวอยู่แกได้ง่ายๆอย่าง
50:05นั้นittingเลยว่ะ
50:06สิ่งไม่มีใครสงสายมากเลยсудisesti
50:08ไม่มีใครเคยเห็นหน้าฉัน ไม่แต
50:11่รูมโสม
50:12เราก็ไม่เคยเจอกัน
50:14มีแค่สดหมายจากทนไฟความเป็
50:16นหลับสถานว่า heavingท começouก็เท่า
50:17นั้นเอง
50:19ถ้าแก เอาสดหมายฉะ streams แบบนี้ไป
50:20แสดงตัว
50:21ของไม่ถrealized
50:22เครื่องการหน่อยแอเครื่องस cleaned
50:33ฉันขอแล้วส์ sûr still
50:35ฉันไม่มีทางเลือกแล้ว
50:37อย่างไงก็ต้องเสี่ยง
50:39นะเพื่อน
50:42พอเปิดพี่ในกรรม สมปัติโ
50:44อนเป็นชื่อฉันหมด แกก็กลับ
50:46ได้เลย
50:48พอฉันหายเมื่อไร
50:49ฉันค่อยแสดงตัว ถ้ามีเรื่อง
50:51อะไรตามมาน ฉันรับสิชอบเอง
50:53ฉันไม่ให้กระเดือดร้อนหรอก
51:09เชื่อไปพูดแกกำลังเจ้าแล้ว
51:10ครับ แกบแกบไปแล้ว ไปแล้ว
51:39ทุกคนมองกล้องกับแบบนั้นคร
51:40ับ พอเปิดกินทุกคนมากกล้อง
51:46กระเดือมีทุกคน
51:48ถอยร thatís generator พูดไกลериแล้ว
51:51cog r one ендerd
51:54พวกโทนไหมว่ะ แร่ไม่น่าวั
51:56cop us
51:57จับมันท้องนาม แหละพอพว่
51:59านอันนี้ไหม
52:00อ่ suppress well
52:01เฮเฮนหวังุงอันนั้นหับ
52:05แล้วไม่รู้อะไรที่พูด ett fais
52:07ขอละปى ยาดอ Nev. ผมช่วยกูโทว
52:12foi. ก็สมบ้าเสร็จ
52:13แซม
52:18แค่
52:19แค่
52:19แค่ต้องมีชาวล่ะ จัดร้าง
52:19ฝากแล้ว
52:20แค่
52:23ไป
52:23ไป
52:24ไอร์แรก
52:25จะไปทำไรดีชึงใหม่
52:27ถ้าจากตายมีสิล่ะย่ายกลาง
52:28เกลีกว่าท่านนี้แหละ
52:30เอาต้องเบียงแล้ว ของมีค่าข
52:32องคุณบันมาให้บท
52:34อย่าให้เนื้อ
52:35ริ่งเข้าไป
52:42พี่หมา
52:47กินก็ไปไว้
52:51เอามานี่ เป็นไงแม่นเลย
53:14ถอยๆ
53:32ตัวนี้มีร้านหมอแล้ว 3 หมามี
53:34ครับ
53:35ไม่รู้
53:37ตัวนะป่า เห็บนี้มีร้านหมอแล
53:39้ว 3 หมามีครับ
53:40ไม่รู้
53:42อันด้วยสุดมาก
53:44หมดคนไหมนะ
53:45ฉันจะช่วยแกให้เดี๋ยวที่สุ
53:46ด
53:49หาหมออยู่เหรอคุณ
53:55เป็นไงบ้างครับหมอ
54:12ผมพากาศูนย์ออกให้แล้ว
54:18ไหวไหมครับหมอ
54:19พูดถึงใคร
54:21หมอ
54:22หรือหมอ
54:24ถ้ามอเนี่ย
54:28ไหว
54:29แต่หมอ
54:32หมอไม่รู้
54:34เคยรักษาแต่คน
54:36คืนจะเคยรักษาหมอ
54:37ครั้งแรก
54:49มีอะไรอ่ะป่ะ
54:52พอดีผมต้องได้เป็นครบยานนะครั
54:54บ
54:55หรือที่ไหนอ่ะ
54:56ให้คนไปส่งไหม
54:59ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
55:01ผมไม่เคยมาบ้านเขาเลย
55:03ว้าว
55:04เพื่อรู้แต่ว่า
55:05ชื่อสม
55:06เป็นเศษทีใหญ่ของผู้เก็ด
55:09บ้านเขาชื่อ
55:11บ้านสมส่งแสง
55:17คุณจะไปบ้านนั้นจริงๆ หรอ
55:19ถ้ามาไม่ทันเที่ยงคืน
55:35ถือว่าสลาสิใช่งะ
55:38ใช่ครับ ถ้าคุณคาตรีไม่มาESE
55:40สุดท้ายนี่เป็นครับ
55:42จะเหลืออีกแค่ชั่วโมงเดีย
55:47ว จะมาทั่นไหมเนี่ย
55:50ไม่ทั่นหรอก
55:51ฉันไปเช็คมาแล้ว เรือโทยสุด
55:53ท้ายแล้วเข็บผู้เูิmidt
55:55ดูสิ ตอนนี้กี่มูลเข้าไปแล้ว
55:56อยากมาไม่ถึงเลย
55:57จะมาทั่นให้ยังไง
56:00เฮ้ ไม่น่าชื่อเลยนะคะ
56:02ว่ามระดกเยอะแยะขนาดนั้น จะ
56:04ยอมสลาสีด้วย
56:05แล้วก็คงละอายใจมั้ง ที่รู้ว
56:08่าแม่ของตัวเองเป็นลูกชู
56:11ไม่น่าด้านมาก็ดีแล้วนะ
56:13เฮ้ค่ะ
56:14เฮ้ ฉันพูดเรื่องจริง อย่าทำต
56:17ัวไปคนดีนักเลยแม่เฟื้อง
56:24เฮ้ ไม่ใช่ค่ะ ดูดูไฟก็ดับ
56:27แบบนี้
56:27หรือว่าโสบเขาจะโกรฏที่เร
56:29านินทานหลากเขาค่ะ
56:34ผีเผอที่ไหน ไม่มี
56:38พี่จารย์
56:40ไป ไปดูเครื่องเปล่าไฟให้ไหน
56:42ได้ค่ะ
56:54บางสงอย British
56:54บ้านสงสองแสง Leang
56:55บ้านสงสงแสงใช่ไหมคร่ะ
56:57ทุพ 엄마
57:03ทุพ telev ค้า
57:06ธาตรีหรือเปล่าครับ
57:09ครับ
57:11ผม ธาตรี
57:13มีแค่แต่ตern miracle
57:14มาแค่เดี๋ยว จะรู้ที่ในใครก็
57:16เป็นกว่าจริง
57:18ขโมย!ขโมยขึ้นบ้าน!
57:23ไอ้ผู้ชายหลงตัวเองที่เธอเค
57:24ยด่ะ
57:25คือหน้าเธอเองเหรอ?
57:27ใครจะคิดว่าโลกตกมขนาดน
57:29ี้
57:29แถมยังบอกพัญญาตอยู่ร่วม
57:30บ้างกันอีก
57:31นาลี!
57:35นาลีทำอะไรคะเนี่ย
57:38ราจิตสัญญาค่ะ
57:39ว่าราจิตจะดูและคริปสมบั
57:41ติของคงตาให้ดีที่สุด
57:43ผมได้รับพ dynastyจังการมา
57:44ให้มาจัดการจางกงชม
57:46avioral worth of alltså
57:48เฉียร้อนกันไปทั่ว
57:49และมันเกี่ยวอะไรกับบ้าท.โซง
57:50สองสัส
57:53โทษที
57:54แล้วถึงนาลเราหละ
57:56ประโทษย์issez apprendreทั้งพลัง
57:58พอดีไหน ๆ ก็จะมาเป็นเจ้าจำให
58:00ม่ที่จริงอยู่แล้ว
58:01แต่ใช่ desk
58:03เยี่ยนหลงตัวเองมากดักเลย
58:05มีจักล้าวว่าฉันอีกหร
58:06อ
58:07อุสาห์จอดเพราะว่าหวัง
58:08ดีอีกแท้
58:09ขอมีใหม่ดี
58:14ไม่ผัน
58:17ไม่ผัน
58:18หัะ
58:18อยู่เลยมะ
58:20มันก็ไม่รู้อ่ะ
58:21บารฝนมักคนใจร้าย
58:26ใครมากไหมที่ฉันต้องเจอ
58:30อยู่กับเธอ
58:32ฉันรู้สึกดอดไพย
58:37ร้อนหรือหน้าที่ต้องฝาฝัน
58:40ใครสักคนที่ฉันไว้ใจ
58:45ไม่มีใครอีกแล้วแค่คนเดียว
58:50คือเธอ
Comments