Skip to playerSkip to main content
  • 2 days ago

Category

📺
TV
Transcript
00:01รายการต่อไปนี้เป็นรายการทั่ว
00:03ไป
00:04สามารถรับชมได้ทุกวัย
00:34เชิญค่ะ
00:38เก้าไปเลยค่ะ คุณนาย
00:43โอเค
00:47น่า ถึงแล้ว
00:49โอเค
00:50ลงในเลยลูก
00:51เชิญค่ะ คุณนาย
00:53บ้านใหม่ของเรา
00:55สามารถ
00:58mall
00:59เชิญแบ้นนา มากเลยค่ะ
01:02สามารถหลังเล็กหน่อยต่อพล
01:03าย
01:03แม่ไม่อยากเป็นนี่
01:05ก็เลยเลือกที่ขนาดมันพอดีๆ
01:06หน่อย
01:08แค่นี้ก็พอแล้วค่ะแม่
01:10น่าอยู่มาก
01:11นี่แม่กะ ปราบว่าอาทิติ
01:13หน้านี้
01:13จะเปิดขายแอบนี้ตามสั่งแล้วนะ
01:15จะได้มีเรื่องมาหมุนในบ้าน
01:16เป้าได้ค่ะ
01:20ต่อนลูก Pompeii
01:24- ชะดัง!
01:27- เป็นไงบ้างลูก?
01:29- แม่นงต่องมาด้วย
01:31- ใช่
01:33- รู้?
01:34- หิวไหมคะ เดี๋ยวพี่ปุ๊กทำอะไร
01:36ให้กิน
01:37- ได้ค่ะ
01:38- โอเคค่ะ
01:38- งั้นเดี๋ยวแม่ไปช่วยปุ๊ก
01:40ทำดีกว่า
01:40- เราจะได้รีบกินข้าวกัน นะ
01:43- แม่ค่ะ?
01:45- อื้ม?
01:47- ภัย...
01:55- ภัยขอโทรนะคะ
01:59- ฮึ้ม?
02:01- ที่ภัยทำให้แม่ผิดหวังเร
02:03ื่องที่...
02:03- ภัยอยากอภิปันนะคะ
02:09- โอ้โฮ ภัย...
02:11- ไม่เป็นไรเลยลูก
02:14- ก็แม่บอกแล้วไง
02:16- ว่าอยากให้ภัยเนี่ย
02:17- เลือกทำในสิ่งที่ภัยมีคว
02:19ามสุข
02:20- นะ
02:21- แม่ขอแค่...
02:24- ได้ภายคนเดิมกลับมา
02:27- ขอบคุณค่ะแม่
02:35- แม่ไม่อยากให้ปั้นไปเลยอ่ะ
03:05- มาไม่ไปไม่ได้หร Murdered ลูก
03:06- ไอ้ฟลังเศษอะไรเนี่ย
03:07- ผมต้องไปดูงานค่ะแม่
03:11แล้วก็เทคอร์ตเรียนสั้นๆแป
03:12บเดียวเอง
03:13อุ้ย แปบเดียวอะไรล่ะ
03:15ต้องเจ็ดแปดเดือน
03:17แม่ว่า แค่ไปดูงานอย่างเดีย
03:19วก็พอมั้ง
03:19ไม่ต้องไปเรียนหรอก นะ
03:22ลูกเจอเรื่องหนักๆมาเยอะ
03:24ลูกอย่าไปพักผ่อน
03:25ไปเปลี่ยนสิ่งแว่ล้อมนะคุ
03:26
03:27ไม่ต้องพูด
03:28จะไปไหนก็ไปป่ะ
03:31แม่ลูก็จะคุยกัน
03:33คนนอกไม่เกี่ยว
03:37พ่อมันก่อน
03:45ทำบับ ทำกรรม ทำผิดสิละทำ ยั
03:48งจะมีหน้ามาพูดอีก
03:50แต่พ่อเขาก็พยายามอยู่กับแม่
03:52มากที่สุดแล้วนะครับ
03:54เข้าไปบ้านนูนเดือนแล้วไม่กี่
03:55วันเอง
03:56จะกี่วันแม่ก็ยอมรับไม่ได
03:58
03:58εν tastes pureeคะ ยั่งรู้ก่อก Begin- เป strategic
04:02แม่ ผมถามจริงน่ะ แม่จะไม่ย
04:06่าจริง Nazi
04:07พ Helose Tr teh เป็นลูกยังไงน่ะ จะ
04:10ให้แม่ย hilarกับพ่อ
04:12แม่ไว้ใช้วิธีมักง่ายแบ
04:13บนั้นหรอก
04:16czyli debrucas Mush of wanted in แม่ว่าผมมี
04:18ร้อนตัว ยังไม่ได้พาดพิงเลย
04:20นะ
04:21ไปุ่งฉัน Gian
04:28แต่ชีวิตกลูกของแม่ แม่ไม
04:29่อย่า ปันเขาต้องข้อใจแม่
04:31ด้วย
04:32พ่อแกนะ เขาต้องรับกรรมตั
04:34วการอยู่กับแม่นี้แหละ
04:37โอเคครับ งั้นก็เอาที่แม่สบ
04:39ายใจเลย
04:40แต่ถ้าแม่เปลี่ยนใจเมื่อไร แ
04:43ม่ยังมีผมนะ
04:54ผมไม่ทิ้งแม่ไปไหนแน่นอน
04:56ผู้ชายคนอื่นอาจจะเชื่อไม่ได้
04:58แต่คำพูดลูกชายคนนี้ แม่เชื่
05:01อได้ 100%
05:04เก็บของอยู่ตรงหน้าเนี่ย เพรา
05:05ะว่าจะไม่ทิ้งแม่
05:07นี่ ถ้าไม่ทิ้งจริงๆเนี่ย
05:08นะ
05:09ต้องไม่ไปเลย เก็บกับเปล่าไปเลย
05:11แม่ ผมขอให้ครั้งนี้ครั้งเดียว
05:15เดี๋ยวผมก็กลับมาแล้ว
05:25อืม
05:27เออที่
05:29ได้ขาเมียเก่า กับน้องชายข้
05:31างบ้านบ้างไหม
05:32ตกลงเนี่ย เขาไม่คือดีกัน
05:34หรือเปล่า
05:46แล้วนี่ได้ขาวภายกับปั้นบ้
05:47างบ้าง
05:48แค่ไม่คิดจะติดต่อเขาบ้าง
05:53เลยเหรอ
06:00ทุกครั้งนี่ผมเจอภาย จะมีแต่เรื่
06:03องไม่ดีเกิดขึ้นกับเขา
06:06ถ้าผมไปเจอเท่าอีก
06:09ชีวิตเขาอาจจะแย่ลอง
06:13ผมมันตัวสวย
06:14เฮ้ย นี่ อย่าไปโทษตัวอย่างนั้
06:16
06:18ของแบบนี้แก้ได้
06:20เดี๋ยวน่าจะพาแก่ไปอาบน้
06:21ำมนต์เอง
06:24อเมริกาณพวกร้อนได้แล้วค่ะ
06:26ค่ะ
06:27เฮ้ย น้าพูดจริงนะ
06:29เดี๋ยวกินเซลาลี่ไปเลย
06:30มองนี่
06:32ค่ะ
06:32อ่ะ
06:51ได้ไหม นี่ ของรึเปล่า
06:52ถวยแล้วค่ะ อ่ะ คุณนายไปเอาพ
06:54ริกน้ำป้ามาเลยค่ะ
06:56พริกน้ำป้ากับช้อนฝ่มด้
06:57วยนะคะ
06:57ใช้เก็งแล้วเกิน
06:59heures
07:00วางบนโตเลยค่ะ คุณสาย
07:01сдะนี่วางอยู่
07:03โอเคค่ะ
07:04โอ้ย
07:05คุณสายเอามาที่โตนิด้วยนะคะ
07:09ได้核 effray
07:10คุณเอา
07:11เอา คุณสาย
07:12ตายและฝนยุมันตกมันก็ลึ
07:14้ย
07:14อ้าวคุณสาย
07:16แล้วพวกพร pasta
07:18โอ้ย
07:19นี่
07:20ใช้เก็กหรือเกิน
07:22โอ้โห
07:23ชัดถามแก่จริงอีก
07:24ที่แกใช้ฉันเก็ก Grahamขนาดนี้
07:26นี่ โพทษแก้แก้แค้งฉันใช
07:28่ไหม ฮะ
07:29ตั้งแต่ได้ตำแหน่งเชฟปุ๊ก น
07:31ี่ก็ใช้ไม่หยุดเลย
07:33โพทษค่ะ คุณนาย
07:35เชฟปุ๊กลืมตัวค่ะ
07:37เดี๋ยวไปเอาเองค่ะ นะฮะ
07:41โพทษค่ะ คุณนาย
07:43โอ้โห เห้ย เหลือเกิน
07:50พี่แป๊ก
07:54ครับ ครับ
07:57เอฮะ
08:02คุณนาย
08:03ราดหน้าที่นี่ ครับ คง
08:03ที่นDear ต่อรับค่ะ
08:06nächste ESTAD ARA 정도 2019
08:06จะทาดอะไรดีค่ะ
08:07หมุคทำได้ทุกอย่างเลยนะคะ
08:09แต่ว่าที่อรออยที่สุดก็คื
08:10
08:11ราดหน้าค่ะ
08:12นั้นผมเอา...
08:14ส่งใหญ่ราดหน้าหมูครับ
08:16ได้ค่ะ เอ้ Привет
08:17แต่วะรอหน่อยนะคะ
08:19เพราะดีว่า Riding έรักษัดไม่
08:20เรียบร้อย perhaps
08:20เมื่อกี้ Gospel หูกหยุดตอก
08:22- ลอกนันคือตรูนowe นะคะ
08:23ไม่ลอตรูนี้เหรอ
08:24- ขอบหน้าดีตัวเลยค่ะ
08:26- ได้ครับ drieเฟ้งสุดน้องกอร์
08:29ครับ
08:29- ได้ครับขอบคุณครับرب Wilton
08:31- ฉันนั่นแห่งตอนค่ะ
08:32เอาก้อยตัวนี้ก็ได้ค่ะ
08:34หนักจะแห้งกว่าเดี๋ยวเช็น
08:35ให้นะคะ
08:35- ขอบคุณมาก ครับ
08:36- พายลูก พาย
08:38- มาดูแลลูกค้安loe
08:40accepting doubt было
08:42Miss Then
08:45พี่แบ
08:48ขอดู 생각이
08:49รับน้ำอะไรดีCO
08:57ผมขอ Board of Soda aposal
08:59Bosalip дорог
09:00เดี๋ยวยังไง รอสองคwife
09:01ได้ครับ
09:04ขอบากลับไปด้วย
09:04ป่ามสบายนะ
09:05- ครับครับครับ ขอบคุณครับ
09:09คือคื้นดินกันนะ
09:10- นำบ้อยโซดามาแล้วค่ะ
09:17- ขอบคุณนะครับ
09:18- ค่ะ
09:21พี่เป็กคะ
09:23ไฟขอโทษนะคะ
09:24- ขออนายัตพูดอะไรนิดนึงได้ไ
09:26หมคะ
09:26- ได้สิครับ
09:30คือ
09:31- รายการของพี่เป็กทำให้ภัยผ่
09:34านช่วงแยะแยะของช่วิตมาได
09:35้หลายครั้งมากๆ tutto
09:37- หลายครั้งมากๆ
09:39นี่แสดงว่าเราโชคโชนเหมือน
09:40กันนะครับเนี่ย
09:41- อ. – อ.
09:44- ความรักก็ดูเหมือนจะง่ายเ
09:46นอะ
09:46- แต่จะรักให้เป็นมันก็ยากหน
09:48่อยอ่ะ
09:48- ต่อให้วันที่โลกแตกซอม Bie
09:50บุก
09:51สุดท้ายคนก็มีปัญหาเรื่องค
09:52วามรักอยู่ดี
09:54รายการพี่ถึงอยู่รอดไง
09:57เห็นด้วยค่ะ
10:01เดี๋ยวนะคะ
10:06ค่ะ มีอะไรบ้าค่ะพี่แป๊ก
10:08เอ่อ พี่เรื่องกับเปล่าตัง
10:11พี่ฝากของในนะ
10:12ไม่ค่ะ
10:20น้อง
10:21ค่ะ
10:22รู้จัก Double Lensbow มั้ย
10:29เฮ้ย
10:31Double Lensbow มันเป็นหลางร้าย
10:33หลางร้ายอะไร
10:34Double Lensbow เนี่ย เขาหมายถึงความรั
10:36
10:37เขาเชี่ยวกันว่าถ้าใครเจอ Double L
10:38ensbow นะ
10:39คนที่เคยรักกัน จะกลับมาเจอกั
10:41นอีก
10:43รู้จักค่ะ
10:45พี่เป็กฐานทำไมแล้วคะ
10:47มันดี มันดีแล้ว
11:02แต่พวกเร็นโบ
11:04สวยนะ
11:23แล้ว
11:23รู้รู้รู้ว่าหมายของมันไหม
11:26รู้ฮะ
11:28บางตำนานเชื่อว่า
11:31เป็นหลางร้าย
11:33หมายถึงความตาย
11:37แต่บางตำนานก็เชื่อว่า
11:39หมายถึงความรัก
11:42เขาเชื่อกันว่า
11:46คนที่เคยรักกัน
11:49จะได้กลับมาเจอกันอีก
11:53ช่วย Отด้วย
11:54ฮะ อู ผ้อมูลเป๋
11:55แต่พี่ก็ไม่รู้
11:57ความหมายของมันจริง
11:58จริง ๆ น่ะ
12:00พี่รู้แค่ว่า
12:01รุงมันจะเกิดหลัง
12:02จากที่ฝนตก
12:03便 attributes
12:05ก็คิดว่าเป็นของขวัน
12:07สำหรับคนที่ broccoli
12:07พายุงบบบนVISS
12:08Stack นั้นมาได้เลย
12:11ให้รุงours
12:11มันของขวัน
12:13เป็นลางวัลปลอบใจ
12:15สำหรับคุณทิบหาเรื่องเราต่
12:16างๆไม่ได้ตั้งมากมาย
12:23ขอบคุณค่ะ
12:28พี่เบลต่างก่อนได้
12:29ค่ะ
12:51คุณค่ะ
13:22มันไม่รู้ว่า มันใจ
13:48ยิ้มอะไรคนเดียว ลูกภาย
13:54นี่แม่ไม่เห็นภายิ้มแบบนี้
13:55มานานแล้วนะ
13:57ดูอะไรอยู่อ่ะ ลูก
14:01แม่
14:05ภายรู้เหรอคะว่า
14:07อะไรคือความสุขของภาย
14:14ภายอยากกลับไปทำในสิ่งที่ภาย
14:15มีความสุข
14:23ภายจะกลับไปทำงานนะคะ
14:28เอาที่ภายสบายใจเลยลูก
14:31แล้วนี่ภายจะไปทำงานอะไรอ่ะ
14:36คิดไว้แล้วยัง
14:54สัญญาส่งมอบงานครับ
14:55นี่ครับ
15:02ปิดจ๊อบ
15:04ครับ
15:04ขอบใจภูมากนะที่ภายมาช่วยงาน
15:06ลูก
15:07จนจบไปได้ที่ดีอ่ะ
15:08โอ้ยยินดีมากๆเลยครับ
15:11ไว้ตอนงานเปิดตัวพิธิภัณ
15:12ฑ์เลียกชัยได้เลยนะครับ
15:13ผมพร้อมมาช่วยครับ
15:15แล้วลูกกับพี่ภูมีแขกที่
15:17อยากเชินมาบ้างไหมคะ
15:18อ๋อมีสิ เดี๋ยวลูกส่งราย
15:20ชื่อให้
15:21เออๆ นี่เธอ
15:22ฉันว่าจะเริ่มจัดงานต้นเด
15:24ือนหน้าเนี่ย
15:25ปันกับฉันกลับมาทันไหม
15:27อุ๊ย ไม่ทัน
15:28ยังเร็วก็ปลายเดือนหน้านูน
15:31กาย ขึ้นได้จงเลยอ่ะ
15:32อ๋อ ถ้าพูแล้วครับ
15:34มีแขกมาหรือเปล่า
15:36ก็มีพาร์ตเนอร์ที่ทำงานด้
15:37วยกันดูสักสีห้าบริษัท
15:39นะครับ
15:40แล้วก็มีอีกสองคนที่ผมอยากชวน
15:42ได้เข้ามาชื่นชมงานเพราะเองอ
15:44่ะครับ
15:47หมายถึงวินกับพายใช่ไหมคะ
15:52มิงโอเคไหมยอ่ะ
15:54โอเคสิคะ มิงก็คิดเหมือนกั
15:55นค่ะ
15:58ด้วยความบริสุดใจค่ะ
16:03อืม ฉันก็โอเค
16:06ฉันปล่อยวางแล้ว
16:08ฉันมันสนใจเรื่องคุดอื่นเห
16:09รอ พอ ตัวใครตัวมัน
16:11ดีมาก
16:13แล้วรู้หรือเปล่าว่าตอนนี้
16:15สองคนก็อยู่ที่ไหนกันนะฮะ
16:17ที่อยู่วินเนี่ย
16:18ผมน่าจะพอหาได้นะครับ เพราะอย
16:20ู่ในแวทวงเดียวกัน
16:22เอา แล้วพายล่ะ
16:23เอ้า
16:25ก็คงจะอยู่ได้กันละมัง
16:27เอาจริงๆ
16:28ก็ตับปัญเขายอมหยาให้แล้ว
16:31ถ้าเขาสองคนจะกลับไปครบกัน ม
16:33ันก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
16:35อืม อืม อืม ไม่อยาก
16:40ถ้างั้น เดี๋ยวฝากพี่ฟูติด
16:42ต่อวินนะคะ
16:43ส่วนภายเนี่ย มิงรู้ค่ะว่
16:45าจะต้องถามใคร
16:49ฉันจะแต่งงาน ก็เริ่มมาแจ้ก
16:52การอ่ะ
16:54ไอ้รอบมันแชร์โลมา
16:57เธอนะแก
17:03อืม ยินดีด้วยนะ
17:09เจ้าเปล่าฉันอ่ะ ไม่ใช่พี่ป
17:11ันนะ
17:15เออ จะเป็นใครฉันก็ยินดีกั
17:17บแกด้วยแหละ
17:21แกไม่งจะคนดีไปไหนวะ
17:25ฉันทำกับแกก็เยอะอยู่
17:27แกยังจะมายินดีกับฉันด้
17:28วยความจริงใจแบบเนี้ย
17:30ได้ไงวะ
17:33ชีวิตฉันนั่งเจออะไรมาเยอะแล้ว
17:35อ่ะ
17:37ไอ้เดินที่แกทำกับฉัน
17:41มันแค่เบาๆอ่ะ
17:43ฉันไม่ถือสาหรอก
17:46เอาเป็นว่า
17:47ไม่ว่าแกจะแต่งงานกับใคร
17:50ฉันต้องขอให้แกมีความสุข
17:51นะ
17:55ขอบคุณมากให้มาแจกกัดให้
17:57อืม
18:01แกนะ
18:11ฉันก็หก
18:13นี่ไม่ใช่การแต่งงาน
18:14แต่เป็นการเชิญเป็นงานเปิดตั
18:16ววิตภัณฑ์ของรูงฉันอาท
18:17ิตหน้า
18:19ฉันอยากให้แกเห็นผลงานของตั
18:21วเอง
18:27ถึงฉันจะไม่ชอบหน้าแก
18:29แต่ฉันก็ต้องยอมรับในคว
18:31ามสามารถ
18:32ว่าแกเป็นเก่งจริง
18:35ถึงจะทำงานไม่จบ
18:37แต่ข้อมูลที่แกทิงไว้ให้
18:40รูงชอบมากนะ
18:49ฉันก็เลย
18:51อยากให้แกภูมิใจ
18:54แล้วก็ดีใจกับผลงานตัวเอง
19:08แกรู้ไหม
19:13สิ่งที่ฉันดีใจมากกว่าการ
19:15ได้เห็นผลงานของตัวเอง
19:20ช่วยแกกับฉัน
19:28เราได้คุยกันดีๆแบบเนี้ย
19:33แค่นี้ฉันก็ดีใจแล้วเว่
19:47ไปแล้ว
19:48ไปแล้ว
19:50ไปแล้ว
20:03เออ
20:06อย่าบอกพิปันนะ
20:07ว่าเจอผม ผมขอล้อง
20:11เข้าห้ามสันบอกแกกะพิปัน
20:15เขาดูเป็นห่วงแกมากนะเว้ย
20:20ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำ
20:21ไมฉันต้องบอกแก
20:24แต่ฉันก็อยากให้แกรู้
20:26ว่าชีวิตแก
20:29มันก็ยังมีเรื่องดีๆอยู่นะ
20:32ถ้าเราไม่ได้เจอกันที่งาน
20:42ฉันก็ขอให้แกโชคดีนะ
20:52ขอบคุณ
20:54ขอบคุณ
20:55ขอบคุณ
21:15งานเปิดพี่พันคุณเดช อยากเชิญ
21:18แกมารู้มงานด้วยนะ
21:20ถ้าห่วงเรื่องพี่ชายไม่ต้องห
21:30่วง เข้าไปดูงานฝรังเศษกับ
21:32เดือนหน้านุ่น ไม่ได้มารู้มงานห
21:34รอก
21:40อย่าคิดเยอะเลย เรื่องมันก็ผ่าน
21:43ไปแล้วว่า ทุกคนโอเคที่วินก
21:47ับพายจะมารู้มงานยังไงมันก
21:50็เป็นผลงานแก่สองคนเหมือนกั
21:52นนะ
21:53ชวนพายเขามาด้วยล่ะ
21:56ให้ผมชวนพาย
21:58ก็เออสิ ไม่ใช่แกแล้วก็จะชวน
22:02ขอบคุณ denken
22:02แต่ผมไม่ได้คุยกับพายเลย แล้วก็
22:05พายไม่ได้ไปกับพี่ปันหรือคร
22:06ับ
22:07ไปกับปัน
22:09จะไปกับปันได้ยังไง
22:12รีบแสดงแก่กับไม่รู้เลยแค
22:14่ไม่сыั้งว่า
22:16เขาเลอกกันสักพาคแล้ว
22:18เลอก
22:19เออเลอก
22:21เขาอยากันแล้ว
22:26พอภายอาการดีขึ้นเขาก็อยากัน
22:30แต่ว่าปังก็ยังดูแลขอบคร
22:31ัวภายเขาเต็มที่นะ
22:33มีทนายมาดูแลเรื่องค้าเรียงด
22:35
22:36แต่ก็เห็นว่าแม่กับภายก็
22:38ไม่เอา
22:42ผมไม่รู้เรื่องเลย
22:44งั้นก็รู้ได้แล้วจ้ะ
22:51แล้วเป็นไง มูบอ่อนได้อย่างเ
22:53นี่ย
22:56อึ่ง อึ่งแบบนี้แสดงว่าย
23:00ังไม่มูบไปไหนใช่ไหม
23:05อ่ะ งั้นถือว่าพี่มาแจ้งข
23:08่าวนะ
23:09เรียนเชิญนะจ๊ะ พี่ไปแล้ว
23:21เชิญนะจ๊ะ พี่ไปแล้ว
23:30เมืองเธออีก
23:30เย็นเย็น แต่ว่าพี่มาแบบนี้
23:40เสียงจากก้มพี่ไปแล้ว
23:53ว่า
23:54ตอนนี้กี่โมง
23:56ไปฮะ
23:57นี่ฉันไม่ใช่เรื่องใหญ่แล้วฉั
23:59นจะตัดเงินเดือนแก
24:01เรื่องใหญ่มาก
24:03ใหญ่จนแกควรจะต้องซื้อตั
24:05วกับเมืองไทยตอนนี้เลย
24:06ฮะ
24:07ฮะ
24:18ภายอาการเป็นไงพังครับ
24:20โอ้ยหายดีแล้ว
24:22เดินเนี่ยชิวเลย
24:23นี่จะบอกว่าเมื่อกี้เนี่ยนะ
24:25แม่เพิ่งเห็นข่าวเปิดพิว
24:27ิตภัณฑ์
24:28ยังพวกกันนังปุ๊กอยู่เลยว่า
24:29ปั้นอ่ะไปหรือเปล่า
24:30เพราะว่าไม่เห็นในข่าวเลย
24:31และปั้นเนี่ยก็โหมาที่หน้าบ
24:33้านเฉย
24:36ผมไปครับ
24:37ก็ยังคิดอยู่เลยว่า
24:39จะได้เจอภาย
24:41ภายน่ะไม่ได้ไป
24:43เพราะว่าเขาพึ่งเริ่มงานให
24:45ม่
24:45นี่ก็พึ่งไปได้ไม่นานเองนะ
24:48ที่ไหนครับ
24:49แม่ก็ไม่รู้เหมือนกัน
24:51ถามเขาเขาก็ไม่ยอมบอก
24:52บอกแต่ว่าถ้าเกิดว่าเรียบ
24:54ร้อยเมื่อไหร่เนี่ย
24:55จะให้แม่ไปเยี่ยม
24:56นี่แม่ก็รออยู่นะเนี่ย
25:00เขาบอกว่าเขา
25:01ก็อยากจะไปเริ่มต้นชีวิตใหม
25:02
25:03เบอร์มือถืออะไรนี่เปลี่ยนหมด
25:05เลย
25:09เราเรื่องสูญเสียความทงจำละคร
25:10ับ
25:11ภายเขาพอจำได้บ้างหรืออย่าง
25:14แม้ก็ถามเขากี่ทีๆ
25:15เขาก็บอกว่าเขาจำไม่ได้นะลูก
25:18อ่ะแล้ว...
25:25วินกับภายเขาได้ติดต่อกัน
25:26บ้างหรือเปล่าครับ
25:27โอ๊ย! ไม่เลย
25:29เฮ้ย แต่ว่าแม่ก็ไม่ได้ห้าม
25:32อะไรเขาเลยนะ
25:33เขาหายไปเองอะ
25:37คุณนายคะ คุณนาย
25:38แล้วไง?
25:39พี่ของมาส่งค่ะ
25:40เหรอ ให้ดูสิ ใคร
25:44ไลมือภาย
25:46ช่วยทำไลมือภายได้อะ
25:47ใครส่งอะไรมาเนี่ย
25:50ให้ดูสิ
26:02ภายช่วยชาวบ้านซื้อเห็นว่
26:03าสวยดี
26:04ส่งมาให้แม่ค่ะ
26:06ภายสบายดี ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ
26:09ฮืม ภายเนี่ย
26:13ดูสิ
26:15โอ้ย ตายแล้ว
26:18ผ้าสวยมากเลย
26:21ตาย ดูสิ
26:23รายก็เก่มากเลยเนี่ย
26:25ไม่รู้ว่าถอที่ไหนเนอะ
26:31นี่ แล้วดูสิ
26:33ลูกคนนี้
26:34ไม่เขียนที่อยู่ผู้ส่งมาด้วย
26:36สงสัยว่ากลัวแม่จะตามไป
26:41ผมขอดูพ่าหน่อยได้ไหมครับ
26:43ได้สิจ้ะ
26:52เออ ปั้น
26:54แม่นึกออกแล้ว
26:55ตอนที่ภายเขาหางานทำเนี่ยนะ
26:58เขาบอกกับแม่ว่า
26:59เขาอยากกลับไปทำงานที่เขาทำแล้ว
27:02มีความสุข
27:03ต้องเกี่ยวกับผ้าแน่ ๆ
27:06เกี่ยวกับผู้สุข
27:08เกี่ยวกับผู้สุข
27:35พี่
27:35พี่มีงานให้ทำ
27:39ถ้าแกทำงานนี้สำเร็จ
27:40ค่าตอบแทนของแกคือ
27:43ได้รับกันให้อภัยจากฉัน
27:46ฮะ
27:48ถ้าอยากรู้ก็มาเจอกัน
27:51อยากกล้ามาเจอฉันรึเปล่า
27:53กล้ามาเจอกัน
27:55มันต้องแค่มันบ้าง
27:59มันหลังพรีคมัน
28:26เมื่อก่อนฉันไม่เคยสนใจต้นไม
28:28้เลยนะ
28:29เห็นแต่พ่อดูแลมันอยู่คนเดีย
28:31วเนี่ย
28:33จนบางทีฉันก็สงสัยนะ
28:35ว่าพ่ออยู่ในนี้คนเดียวทั้งว
28:37ันได้ยังไง
28:39แต่ฉันก็รู้แล้วว่าที่เขาอย
28:40ู่ได้
28:41เพราะเขาแอบเข้ามาคุยโทรศ
28:45ัพท์กับมีน้อย
28:48ไอ้เราก็นึกว่ารักต้นไม้
28:50ดูสิพอโดนจับได้ก็ไม่เข้
28:52ามาอีกเลย
28:53ฉันคนเดียวนี่ต้องดูแลทั้งหม
28:55ดนี่แทน
28:59นี่เนื่องจริงเนี่ยวมุ๊กเลย
29:00พี่
29:01ผมรับไม่ถูกเลย
29:04จริง
29:04แต่อย่างน้อยฉันก็ได้เรียนร
29:07ู้นะ
29:08ว่าการที่เราเป็นคนเก็บ
29:10ไม่พูด
29:11ไม่ระบาย
29:12ไม่ปรับความเข้าใจกัน
29:15มันเหมือนเราสร้างระเบิดเวลาให
29:16้กับความสัมพันธ์
29:19พ่อฉันก็ไม่พูด
29:21พ่อไม่เคยว่าแม่
29:24ไม่เคยระบายความรู้สึกให้แม่
29:26ได้รับรู้
29:28แต่เลือกที่จะไปหาคนอื่นที่ตอบ
29:29โจทย์มากกว่า
29:35ผมเสียใจด้วยนะพี่
29:40มันก็เหมือนฉันกับพาย
29:41พายก็ไม่เคยพูด
29:45ไม่เคยระบาย
29:47ไม่เคยแสดงออกในสิ่งที่เขา
29:48ไม่สบายใจ
29:51มันก็เหมือนระเบิดเวลาระหว่
29:52างฉันกับเขา
29:55จดสุดท้ายวันนึงมันก็ระเบ
29:56ิดจนได้
30:03เรื่องบางๆบางทีมันก็พูดยาก
30:04กั Phill
30:07ใช่
30:09ฉันก็เหมือนแม่
30:12ที่พ่อไม่พูด
30:14เพราะว่าพ่อรู้ว่าพูดไปอย
30:16่างไง แม่ก็ไม่ utmost
30:17ไม่เข้าใจ
30:24และที่พายไม่บอกฉัน
30:28ส่วนหนึ่งก็คงเป็นเพราะฉ
30:29ัน
30:30ที่ทำให้เขาไม่กล้าพูด
30:36ชีวิตคู่มันเป็นเรื่องของคนส
30:38องคน
30:38ที่มีอะไรก็ต้องรับปิดชอบร
30:42่วมกัน
30:56แต่ตอนนี้มันก็สายไปซะละ
31:04มาคุยงานของเราก็ดีกว่า
31:07พี่จะให้ผมทำงานเลยครับ
31:11แกจำสิ่งที่แกพูดกับฉั
31:13นในวันสุดท้ายที่เราเจอกันได
31:14้ไหม
31:17เอ acces喔
31:17ผมรักพาย
31:19ไม่มีวันไหนเลยที่ผมลืมพาย
31:22ผมอยากปกป้องพาย
31:23ผมไม่อยากให้พาย członk sear εν Pie
31:25เนี่ย
31:27หน้านของแกคือ
31:29ฉันอยากให้แกพูดแบบนั้น短ก
31:30ับพายอีกครั้ง
31:32แบบต่อหน้าเขา
31:38ฉันรู้ว่าแกกับพายไม่ได้เจ
31:40อกันอีกเลยต้องแต่เกิดเรื่อง
31:43ฉันคุยกับนาแส แล้ว
31:45นาแส แล้วให้ฉันฟังหมดแล้ว
31:48เรื่องที่แกไปทำงานเก็บเงินได้เป
31:50็นร้าน
31:51ก่าจะกลับมาไปสู่ตัวเองกับ
31:53ผายกับแม่เค้า
31:56แต่แกก็ไม่เคยได้บอกผาย
31:58แล้วสิ่งที่แกพูดวันนั้น
32:05ผายเค้าก็จำไม่ได้
32:08งานของแกคืmass
32:11บอกทุกอย่างให้ภายได้ฝัง
32:16แต่
32:17เรื่องระหว่างฉันกับภายมันจ
32:18บไปหน้าแล้ว
32:24ที่ผ่านมา
32:27ภายกับแกมีชีวิตเพื่อคนอื่
32:28นมาตลอด
32:36ถึงเวลาที่ต้องทำตามความรู้ส
32:37ึกของตัวเองบ้าง
32:48ตอนนี้ฉันให้โอกาสกันแล้ว
32:52แกจะให้โอกาสตัวเองหรือเปล
32:54่า
33:07โอเคพี่
33:09ผมรับงานนี้ครับ
33:14แต่ผมไม่รู้ว่าตอนนี้พายอยู่ไหน
33:21ฉันก็ไม่รู้ว่ะ
33:23เอา
33:37แต่ภาพหืนนี้จะพาแกไปเจอพาย
34:01อืม
34:03ตายแล้ว
34:06นี่
34:07ปราณนี้ละเอียดละออ
34:09สวยงามมากเลยอ่ะ
34:11คุณลงพอจะทราบไหมครับ
34:12ว่ามาจากที่ไหน
34:13อ่ะ อันนี้เนี่ยนะ
34:16เขาเรียกว่า
34:16ผ้าทอลายช่อไปมาขาม
34:18เป็นลายผ้าประจำยองวัดชัย
34:20หน้าจ
34:21ชัยหน้าจเหรอครับ
34:22อ่ะ
34:25พายบอกกับแม่ว่า
34:27อยากจะกลับไปทำงานคือ
34:29อีก
34:29ไหน
34:56ฮะโล ฮะโล ฮะเช็นเหรอ
34:58ฮะเช็น นี่พี่เดทเอง
35:00อ้าฮะ สบายดีหรือเปล่า
35:03อืม นี่พี่มีเรื่องจนถามหน่อย
35:05ฮะเช็นยังทำงานอยู่กลุ่มแม
35:06่บ้านพอท่าที่ใจนาดไหม
35:11ที่อยู่ของกลุ่มชาวบ้านที่พ
35:13ายอยากจะทำงานอยู่
35:14อีกไม่กี่วันเนี่ย จะมีงานเท
35:16ศกาอะไรสักอย่างขึ้นกว่าพ่
35:17านี่แหละ
35:18เป็นไปได้ว่า ถ้าอยากจะทำงานนี้
35:21ลองไปดูนะ
35:30ไป
35:32ขอบคุณนะครับพี่
35:46ไป
35:47ที่ไปได้แล้ว
35:51ขอบคุณนะมิง
36:05ไม่รู้ว่าวินกับพายเนี่ย
36:07จะเป็นได้ที่พันกันยุ่งเหม
36:08ือง
36:09หรือได้ที่หนุดกันจะเป็นลาย
36:10นูนสวยนะคะ
36:14ลุงเคยบอกไว้นะคะ
36:15ว่าชีวิตคนเรามันก็เหมือนก
36:18ับการทอผ้า
36:20เราเป็นได้เส้นหนึ่ง
36:21แต่ได้เส้นเดียวเนี่ย
36:23มันไม่ออกมาเป็นลวดลาย
36:24ก็เลยจะต้องไปผูกพันกับได้เส
36:27้นอื่นอื่น
36:29เราก็อยู่ที่ว่า
36:30จะเป็นบุญหนุนนำ
36:32หรือเวนกำที่ทำกันมา
36:36ถ้ายังก็การเจอกันจะมีความส
36:39ุข
36:40มันจะนุนกันจะในรายนูนสวย
36:43แต่ถ้าเป็นคนคลัม
36:46มันก็จะพันกันยุ่งเหย podob
36:47สนกลายเป็นรายไม่น่ามอง
36:51พี่หวังว่านว่า28 อันนั้นจะเป
36:52็นรายนูนสวยนะ
36:54มิงก็ขอบวันนั้น �ستี
37:21คุณลุงใช้ให้ถ่ายเหรอ
37:23เปร่า มิงถ่ายเอง
37:26มิงอย pregn ôi ไปโชว์ที่พิตißeพั
37:28นธิ์เพิ่ม
37:28คืนนี้ihn่าสนใจดี
37:33เดี๋ยวนนี้สนใจหรื้องพลาไม
37:34่แต่
37:36published by students
37:36ทุกวัน
37:38ก็สนใจพลา�� Servis
37:39สนใจ parenting แล้วหลักพลาพ человеч้า
37:43ไม่เจอกันหนิ ต๋ามาขึ้น
37:46พี่ปั้นไม่ได้จะบอกว่า
37:48simpl Well
37:49ไม่ใช่
37:51เฮ้ย พี่หมายถึงว่ามิงค์ดูโ
37:53ตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นจริงๆ
37:55แล้วโตทันพี่ปันหรือยังห
37:57รือคะ
38:06มิงค์อยากโตทันพี่ปันเร็ว
38:07ๆ ว่ะคะ
38:14แต่พี่ปันไม่ต้องขวงนะคะ
38:16มิงค์ไม่ตามตือ ไม่ทำอะไรเสรอๆ
38:19บังก่อนแล้ว
38:24ถ้าเราสองคน จะเป็นเส้นได้ที่ท่
38:27ออยู่ในภาพพึ่งเดียวกันจร
38:28ิงๆ
38:29จากกะวันคงจะนำถ้าให้เอง
38:31- ภายจ๊ะ นี่ค่ะ
38:51- โอ้โฮ พวกพี่
38:52- คงทอรายชอบเป็นมะขามรอด
38:54ใหม่เสร็จ
38:54จึงรีบเอามาให้น้องภาย นำให้
38:56จัดธรรษการนะคะ
38:57- โอ้โฮนมากเลยค่ะ
38:58- สวยมาก
39:00- ว ейค โอ้โฮนมากเลยค่ะ
39:30เฮ้ย จริงด้วย
39:33นี่เสียอะไรมากล่ะ
39:35สีเด็ง
39:36สีเหลือ
39:37สีเขียว
39:38มั่ว
39:39เฮ้ย
39:40ใช่ดิวะ
39:45ตรงนี้ ลมไม่ค่อยดีเลยอ่ะ
39:47ไปเล่นตรงอื่นกัน
39:48ก็ ไป
40:06เฮ้ย
40:28อาย
40:36เฮ้ย
40:53วัสดีพาย
41:06มาได้อย่างไรอ่ะ
41:10มาได้อย่างไรอ่ะ
41:11สับพายป่ะ
41:14มาทำไม
41:18ผมเพิ่งรู้ว่าพายอยากกับพี่ป
41:19ันอ่ะ
41:23แล้ว
41:28รู้โคตรช้าเลยอ่ะ
41:35เธอจะบอกได้อย่างกันมาทำได้
41:44ผมมาทำตามความรู้สึกของตัวเอง
41:49นี่อาจจะเป็นโอกาสเดียวที่ผม
41:50จะได้บอกกับพาย
42:00ภายจำเรื่องที่เกิดขึ้น
42:03ก่อนที่จะตกปัญได้ได้หรือยั
42:07
42:07ยัง
42:11นั้นผมจะทวนความจำให้
42:18วันนั้นผมได้บอกสิ่งที่อยู่ใน
42:19ใจ
42:23ที่ผมอยากบอกกับภายมานานมากแล้ว
42:34ผมรักภาย
42:41ไม่มีวันไหนเลยที่ผมจะลืมภาย
42:49ผมใช้ชีวิตเพื่อจะเป็นคนที่ดี
42:51พอสำหรับภาย
42:53ผมไม่อยากให้ภายต้องเสียใจอีก
42:55แล้ว
43:00ขอโทษ
43:04ที่ทิ้งภายไปในวันที่ภายต้
43:07องการผมมากที่สุด
43:14ผมรู้เรื่องลูกของเราแล้ว
43:27ผมอยากอยู่ตรงนั้นมากที่สุด
43:31แต่เราก็ย้อนเวลากลับไปไม่ได้แล
43:33้ว
43:38ผมขอใช้เวลาที่เหลืออยู่
43:41ชดเชยกับเวลาที่เราต้องห่างก
43:43ัน
43:49ผมขอโอกาสให้ไม่พาย
43:50กับเวลาที่เราต้องการความมืน
44:43ผมรักภายไม่มีวันไหนเลยที่ผมล
44:46ืมภาย
44:47ที่ผมตั้งใจไปเรียนไปทำงาน
44:51ก็เพื่อนที่ฉันกลับมาเป็นคนท
44:53ี่ดีพอสำหรับภาย
44:55ผมเสียใจที่ผมทิ้งเข้าไป
44:57ผมเสียใจที่ผม
44:58ที่ผมไม่รู้เลยว่า
45:03เขาต้องผ่านเรื่องเยี่ย seriale tepons
45:05ผมยากปกบ้องภาย
45:07ผมไม่อยากให้ภายต้องเสียใจอีก
45:09แล้ว
45:12เวลาผ่านมากับปี
45:15พูดใดเกือบเหมือนเดิม
45:20ตายว่าไม่ได้มูก
45:24หัะ
45:30ความสมจำกลับมาตั้งหน้าแล้
45:32
45:36แค่อยากฟังจากปากอีกครั้งเพื่
45:38อความแน่ใจ
45:49ดีนะที่ผมพูดจากใจเนี่ย
45:52เรายังพูดได้เหมือนเดิมมาอยู่
46:17พ่าย
46:20วันนี้ผมพร้อมแล้ว
46:25พี่จะดูแลตัวเอง
46:28และดูแลคนที่ผมแล้ว
46:36ผมขอเริ่มต้นจีพายอีกครั้ง
46:38นี้
46:42เราเริ่มต้นกันใหม่นะพาย
47:05วิน
47:05หยินดีที่ได้ดูจักนะ
47:08วิน
47:08หยินดีที่ได้รู้จักนะวิน
47:28เราวิน
47:32หยินดีที่ได้รู้จักนะพาย
47:35ที่ได้รู้จักนะ
47:40วินดีที่ได้รู้จักนะ
47:40วินดีที่ได้รู้จักนะ
47:44วินดีที่ได้รู้จักนะ
47:48วินดีที่ได้รู้จักนะ
47:54วินดีที่ได้รู้จักนะ
47:58วินดีที่ได้รู้จักนะ
47:59พายดีที่ได้รู้จักนะ
48:00กำนวินดีที่ไม่ดี drills
48:24รับหายดูล้าย!
48:26รับหายดูล้าย!
48:53หายดูล้าย!
48:57มันมันมีอร้บติด
49:52ขอบคุณเกิด
49:56กำลังจะบังบุ่นมีรับ
50:03นายรับ กำลังลายต่อด้วย
50:14เฮ้ย รักไม้เห็น
50:24งานที่บอสสั่งเรียบร้อยนะครั
50:26
50:27อย่าลืมค่าจ้างที่เราดิวกั
50:28นไว้
50:33พี่อย่าให้ภาย
50:36เพราะพี่อยากให้ภายมีความสุข
50:37นะคะ
50:38ถ้าวันแยกกัน
50:43คือเก็บความรู้สึกดีๆ
50:45เอาไว้ในความสุขจำ
50:56เราจะรักยังไงไม่ให้ทุกข์
50:58คือรักด้วยเมตา
51:01อยากให้เขาเป็นสุข
51:03ไม่ใช่รัก
51:04เราอยากให้ตัวเองมีความสุข
51:06ถ้าเรารักด้วยเมตา
51:08พอเขามีความสุข
51:10เราก็จะมีความสุขไปด้วย
51:13ถ้ารักได้แบบนี้
51:14ไม่ถูก
51:44โครงสัย
51:44ห้อง ๆ ๆ โครงสอง
52:07อย่าลุ่งโทร
52:09ติดต่าดูก
52:11ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
52:13ได้ทำตั้งนาน
52:15ให้ฉันหย่อนลัง
52:16หย่อนลัง
52:19พายไม่ได้ทำงานมาตั้งนาน
52:21อ๊าย
52:43เธอที่นี่เธอที่สุด
Comments

Recommended